“เครื่องหมายวรรคตอนทุกตัวเป็นของจริง” ซูเหมียวเหมียวเน้นทีละคำ
“สหายซู ถ้าข้อมูลในนี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด หมู่บ้านของพวกคุณก็จะเป็นแห่งแรกที่บุกเบิกเรื่องนี้เลยนะ!” ซุนเทียนไฉตื่นเต้นจนปลายนิ้วสั่น
เขารู้อยู่แล้วว่าซูเหมียวเหมียวคือดาวนำโชคของเขา!
ถ้าเรื่องนี้พัฒนาต่อไปได้ ความดีความชอบที่เขาได้รับคงประเมินค่าไม่ได้
“สหายซู ตกลงวันนี้คุณมาหาผมด้วยเรื่องอะไรกันแน่?” ซุนเทียนไฉพอเดาออกบ้างแล้ว แต่ก็ยังอยากฟังซูเหมียวเหมียวพูดด้วยตัวเอง
“ก่อนหน้านี้ฉันแค่คิดจะทดลองแนวทางตั้งฐานปลูกสมุนไพรของฉันที่หมู่บ้านสือหม่าโถว ไม่คิดว่าปีแรกจะได้ผลดีขนาดนี้ ตอนนี้เทคโนโลยีด้านยาของประเทศเรายังไม่ก้าวหน้าพอ ยาหลายชนิดต้องพึ่งการนำเข้าจากต่างประเทศ”
“เรื่องการแพทย์เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในชีวิตของผู้คนมากมาย เราจะปล่อยให้ประเทศอื่นมาบีบคอเราเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันเลยอยากใช้หมู่บ้านสือหม่าโถวเป็นฐาน แล้วขยายไปทั่วกองผลิตอันหยาง จัดตั้งฐานปลูกสมุนไพรระดับชาติ แบบนี้เราก็จะตั้งโรงงานผลิตยาได้ ค่อย ๆ ทลายการผูกขาดยาของต่างประเทศไปทีละขั้น” ซูเหมียวเหมียวเล่าแผนทั้งหมดของตัวเองอย่างละเอียด
“วิธีนี้เป็นไปได้มากทีเดียว ยิ่งมีข้อมูลของคุณเป็นหลักฐานสนับสนุน ผมคิดว่าองค์กรคงไม่ปฏิเสธข้อเสนอนี้หรอก” ซุนเทียนไฉกำสมุดในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย
แต่ไม่นานเขาก็นึกถึงปัญหาอีกข้อ คิ้วจึงขมวดเข้าหากัน