สุดสัปดาห์นี้ บริษัทจะจัดกิจกรรมสานสัมพันธ์
สถานที่คือสวนป่าใกล้ ๆ
กลางฤดูร้อน อุณหภูมิในตัวเมืองมีแต่จะสูงขึ้น แม้แต่ตอนกลางคืนก็ยังเกิน 30 องศา
แต่สวนป่าแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งอากาศบริสุทธิ์ตามธรรมชาติ ทั้งออกซิเจนเต็มเปี่ยมและอากาศเย็นสบาย จึงเป็นสถานที่หลบร้อนชั้นดี
ทว่าราคาของโรงแรมและรีสอร์ตบนเขาแถวนั้นก็แพงไม่แพ้กัน
ทันทีที่ข่าวกิจกรรมบริษัทถูกประกาศลงในกลุ่ม แชตกลุ่มย่อยต่าง ๆ ก็พากันคึกคักขึ้นมา
【คุณเฟิงสุดยอดไปเลย! ฉันอยากไปที่นี่มานานแล้ว แต่ลังเลเพราะค่าใช้จ่ายแพงเกินไป ไม่คิดเลยว่าคุณเฟิงจะควักเงินบริษัทพาพวกเราไป～】
【ได้ยินว่ายังจองโรงแรมรีสอร์ตระดับห้าดาวที่ดีที่สุดไว้ด้วย】
【ไม่ไหวแล้ว ฉันจะตกหลุมรักคุณเฟิงอยู่แล้ว! บริษัทอื่นจัดกิจกรรมก็พากันไปปีนเขา ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย แต่คุณเฟิงเข้าใจพวกมนุษย์เงินเดือนยุคนี้จริง ๆ รู้ว่าหน้าร้อนแบบนี้พวกเราอยากไปหลบร้อนกัน】
【……】
ข้อความเด้งขึ้นมาไม่หยุด
เมิ่งฝูไล่อ่านไปหลายข้อความ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่ตัวอักษรใหญ่ ๆ ซึ่งบอกสถานที่จัดกิจกรรม ริมฝีปากของเธอเผยอออกเล็กน้อย ในใจพลันเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมา
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เฟิงอวี้เพิ่งถามเธอว่าอยากไปเที่ยวที่ไหน
หลังจากนั้นสถานที่จัดกิจกรรมของบริษัทก็ประกาศออกมา และตรงกับสิ่งที่เธอบอกพอดี
“เมิ่งฝู? เมิ่งฝู?”
เสียงเรียกของสวี่เนี่ยนกับอวี๋เวยดังขึ้นข้างหู เมิ่งฝูหันไปมองพวกเธอ “มีอะไรเหรอ?”
สวี่เนี่ยนถาม “กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ ถึงได้ใจลอยขนาดนั้น พวกเราเรียกตั้งหลายครั้งก็ยังไม่รู้สึกตัวเลย”
เมิ่งฝูไม่กล้าบอกว่ากำลังคิดถึงคุณเฟิงผู้เย็นชาเคร่งขรึมในสายตาของพวกเธอ