พอคำพูดนี้หลุดออกมา จี้โจวหลี่ก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีสายตาคมกริบกรีดผ่านใบหน้า เขาสะดุ้งวูบ ก่อนยกมือตบปากตัวเองเบา ๆ
“เอาละ ผมพูดมากไปเอง”
แต่เขาก็ไม่ได้พูดผิดสักหน่อย
ตอนลงจากรถทัวร์เมื่อเช้า อย่าว่าแต่ยิ้มเลย พี่สะใภ้ไม่แม้แต่จะปรายตามองพี่อวี้อย่างจริงจังด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้กลับยิ้มสดใสเชียว
เฟิงอวี้ยกถ้วยชาขึ้นช้า ๆ นิ้วมือแตะขอบถ้วยที่ยังร้อนอยู่เล็กน้อย เขาก้มหน้าจิบไปหนึ่งคำ
ขม
ฝาด
รสชาติแย่เกินไป
เขาวางถ้วยชาลงตามอำเภอใจ ใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาไม่เผยความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ทว่าดวงตาลึกล้ำกลับหม่นคล้ำลงเล็กน้อย
จี้โจวหลี่เท้าคางด้วยมือข้างเดียว เอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “พี่อวี้ อย่าบอกนะว่าหึงแล้ว?”
เฟิงอวี้แค่นหัวเราะเบา ๆ ไม่ตอบ
……
อีกด้านหนึ่ง
ครั้งนี้เมิ่งอี้ชวนมาที่รีสอร์ตตามคำเชิญของเพื่อน
ระหว่างเดินทางกลับประเทศ เขาบังเอิญขึ้นเที่ยวบินเดียวกับเพื่อนที่รู้จักกันตอนอยู่ต่างประเทศ ช่วงกลางฤดูร้อนในเมืองจิงอากาศร้อนอบอ้าว ทันทีที่ลงจากเครื่อง อีกฝ่ายก็เชื้อเชิญเขามาพักร้อนที่นี่อย่างกระตือรือร้น
เมิ่งอี้ชวนปฏิเสธไม่ลง คิดไม่ถึงว่าการมาครั้งนี้จะทำให้เขาได้พบเมิ่งฝูโดยบังเอิญ
ตอนนี้อวี๋เวยกับสวี่เนี่ยนว่ายน้ำเสร็จแล้ว
สวี่เนี่ยนกะว่าเมิ่งฝูน่าจะตกปลาได้พอสมควรแล้ว จึงส่งข้อความไปถามว่าจะมากินอะไรด้วยกันไหม
เมิ่งอี้ชวนรู้ว่าเธอมาพร้อมกับเพื่อนร่วมงานในทริปของบริษัท
เมื่อเห็นเพื่อนร่วมงานชวนเธอ เขาก็ไม่ได้รั้งไว้ เพียงลูบศีรษะนุ่มสลวยของเธอเบา ๆ