“คุณย่าคะ เมื่อกี้หนูดื่มน้ำเยอะไปหน่อย ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
เมิ่งฝูรีบเบือนสายตาแล้วลุกขึ้น
คุณย่าเฟิงรีบบอกว่า “ไปเถอะจ้ะ หนู”
พอเธอเดินออกไปแล้ว คุณย่าก็ส่งอัลบั้มภาพให้พ่อบ้าน
“ทำไมรูปของจืออวี่ถึงอยู่ในนี้ด้วยล่ะ?”
เฟิงอวี้เคยถ่ายรูปกับเวินจืออวี่เพียงรูปเดียว ตอนนั้นทั้งคู่เพิ่งบรรลุนิติภาวะ พิธีฉลองการเป็นผู้ใหญ่ของพวกเขา ฝั่งตระกูลเวินคะยั้นคะยอให้ถ่ายรูปนี้
เดิมทีวันนี้ที่ให้เมิ่งฝูดูรูปพวกนี้ ก็เพราะอยากกระชับความสัมพันธ์ของสามีภรรยา ให้ทั้งคู่คุ้นเคยกันมากขึ้น ไม่คิดเลยว่าจะมาเห็นรูปนี้เข้า
“รีบเอารูปนี้ออกไปเลย”
วันนี้กลายเป็นทำดีแต่ได้ผลร้ายเสียแล้ว
“คุณหญิง ดูจากท่าทางของคุณนายเมื่อครู่แล้ว ไม่น่าใช่ว่าไม่มีใจให้คุณผู้ชายนะครับ บางทีเราอาจช่วยจับคู่ให้ทั้งสองคนสักหน่อยก็ได้”
พ่อบ้านรีบถอดรูปของเวินจืออวี่ออกอย่างคล่องแคล่ว พลางพึมพำขึ้น
คุณย่าเฟิงตบโต๊ะ “นั่นสิ จริงด้วย!”
แต่ถ้าเกิดวันไหนโดนภรรยารังแกจนงอนขึ้นมา เจ้าอวี้ตัวแสบอย่ามาโวยวายกับคนแก่อย่างเธอก็แล้วกัน
……
ในสวนดอกไม้เล็ก ๆ มีคนสวนถือสายยางรดน้ำอยู่
เมิ่งฝูเดินผ่านไปอย่างใจลอย จึงไม่ทันสังเกตและบังเอิญโดนน้ำรดเข้าเต็ม ๆ
หยดน้ำเย็นฉ่ำกระเซ็นใส่ชายกระโปรง ทิ้งรอยเปียกชัดเจนไว้ อีกทั้งยังเปียกถึงข้อเท้าและรองเท้าด้วย
“ขอโทษค่ะ คุณนาย”
คนสวนรีบปิดน้ำ สีหน้าตื่นตระหนกขณะกล่าวขอโทษ
เรื่องนี้คงต้องโทษตัวเองที่ไม่ทันระวัง
เมิ่งฝูโบกมือให้เธอ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็ไม่ทันเห็น”