หลี่อวิ๋นหว่านคือคนที่มาส่งเฉียวชิวเมิ่งกลับบ้านเมื่อวาน และตอนที่นั่งดื่มกับอวี๋ไคเหอ หล่อนก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย จึงเป็นคนที่มีสิทธิ์พูดที่สุด
ทุกคนต่างจ้องมองหลี่อวิ๋นหว่าน รอให้หล่อนพูด
“เฮ้ย เมิ่งเมิ่ง เธอดันเมาหนักจำอะไรไม่ได้จริง ๆ นี่นา!”
“เมื่อวานฉันเห็นอวี๋ไคเหอรังแกเธอ ก็เลยโทรหาคุณชายจางทันที”
“เธอก็รู้ คุณชายจางรู้จักกับประธานจ้าวมังกรดำนี่ เขามีเส้นสายพอจะช่วยเธอได้”
“แต่อวี๋ไคเหอก็ไม่ไว้หน้า ยังจะฉวยโอกาสลวนลามเธออีก”
“คุณชายจางคิดยังไงกับเธอ เธอรู้ดี พอได้ยินเรื่องนี้ เขาโกรธจนควันออกหู คว้าดาบเล่มหนึ่งบุกเข้ามา ตีพวกอวี๋ไคเหอจนร้องห่มร้องไห้หนีกระเจิง”
หลี่อวิ๋นหว่านจุดบุหรี่ผู้หญิง แล้วพูดกับเฉียวชิวเมิ่งเช่นนี้
ฉีเติ่งเสียนฟังจบก็อดชะงักเล็กน้อยไม่ได้ แล้วก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ส่ายหัวนิด ๆ โดยไม่อธิบายอะไร
หลี่อวิ๋นหว่านพูดจบก็ชำเลืองมองฉีเติ่งเสียน แววตาฉายแววซับซ้อนที่ยากจะบรรยาย
ตอนนี้ทุกคนจึงหันไปจ้องฉีเติ่งเสียน อยากรู้ว่าเขาจะมีอะไรจะพูดอีก
ผังซิ่วอวิ๋นยิ่งพูดตรง ๆ เลยว่า: “ตอนนี้ความจริงก็ปรากฏชัดแล้ว เธอคงหมดข้อแก้ตัวแล้วล่ะ?”
ฉีเติ่งเสียนยักไหล่ สู้ปล่อยเลยตามเลยขี้เกียจพูดแล้ว ไม่มีอะไรให้อธิบาย
เฉียวชิวเมิ่งส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง นึกไม่ถึงว่าฉีเติ่งเสียนจะไร้ความสามารถก็แล้วไป แต่นิสัยยังต่ำช้าเสียอีก ถึงกับอยากแย่งความดีความชอบกับจางเช่าเจี๋ย