อวี๋ไคเหอมีสถานะพอสมควรในสภาการค้ามังกรดำ การที่เขาเปิดศึกครั้งนี้ ทำให้การดำเนินงานทั้งหมดของบริษัทเฉียวซื่อกรุ๊ปติดขัดขึ้นมาทันที
เฉียวชิวเมิ่งเองก็คาดไม่ถึงว่าการที่เธอขว้างแก้วใส่อวี๋ไคเหอจะก่อปฏิกิริยาลูกโซ่ใหญ่หลวงขนาดนี้ ถึงขั้นที่ท่านอาใหญ่บุกมาถึงที่เพื่อกดดัน...
เฉียวชิงอวี่ ลูกสาวของเฉียวกั๋วต้งก็เต็มไปด้วยสีหน้าเหยียดหยาม กล่าวว่า "ถ้าเฉียวชิวเมิ่งไม่มีความสามารถพอ ก็รีบสละตำแหน่งประธานออกมาเสีย!"
ผังซิ่วอวิ๋นพลันร้อนใจ ตวาดด้วยความโกรธ "ใครบอกว่าชิวเมิ่งไม่มีความสามารถ? เรื่องเมื่อวานก็เกิดขึ้นไปแล้ว เราย่อมจะแก้ไขเอง จะไม่ทำให้บริษัทเดือดร้อน!"
เฉียวชิวเมิ่งเม้มริมฝีปากพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร แต่ในดวงตาเต็มไปด้วยแววตาที่แน่วแน่
"มีความสามารถงั้นรึ? ตอนนี้อวี๋ไคเหอกำลังเดือด สภาการค้ามังกรดำทั้งหมดก็จะพุ่งเป้ามาที่เรา สินเชื่อธนาคารก็ปล่อยไม่ลง เธอก็ให้เธอไปแก้สิ" เฉียวชิงอวี่หัวเราะเยาะ
"แล้วฉันยังได้ยินว่า คุณอาเล็ก คุณถึงขั้นปฏิเสธการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับบริษัทอสังหาฯ จาง และยกเฉียวชิวเมิ่งให้ผู้คุมกระจอกงอกง่อยคนหนึ่งงั้นรึ?"
"ฮ่าๆๆ... ที่ทำแบบนี้ก็เพราะคุณไม่มีลูกชาย เลยต้องหาลูกเขยเข้าบ้านงั้นสิ?"
ผังซิ่วอวิ๋นเบนสายตาไปมองเฉียวกั๋วเทาด้วยความคับแค้นใจ หากไม่ใช่เพราะเขาดื้อดึงทำตามใจตนเอง ครอบครัวของนางจะถูกคนอื่นใช้ข้อนี้มาหัวเราะเยาะได้อย่างไร?
เฉียวกั๋วต้งโบกมือด้วยความรำคาญ กล่าวว่า "สามวัน ให้เวลาพวกคุณสามวันไปจัดการ!"
"ภายในสามวัน หากเฉียวชิวเมิ่งไม่สามารถให้สภาการค้ามังกรดำให้อภัย เรียกหนี้คืนมาได้ และจัดการธนาคารให้เรียบร้อย ตำแหน่งก็จะถูกแทนที่โดยเฉียวชิงอวี่ ลูกสาวของฉัน"