งานเลี้ยงจัดขึ้น ณ โรงแรมเทียนตี้ที่หรูหราที่สุดในจงไห่ หวงเหวินหล่างคิดว่าหากไม่ทำเช่นนี้คงจะเป็นการไม่ให้เกียรติ
ครั้งก่อนที่ประมาทฉีเติ่งเสียนจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทำให้หวงเหวินหล่างไม่กล้าดูหมิ่นชายหนุ่มปริศนาที่มีฝีมือสูงส่งผู้นี้อีกเลย
"ผู้ว่าเมืองหวง ท่านมารับประทานอาหารที่นี่ด้วยหรือขอรับ!" เมื่อเห็นหวงเหวินหล่างและคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่หน้าประตู จางเช่าเจี๋ยและครอบครัวของเฉียวชิวเมิ่งที่เพิ่งมาถึงหน้าโรงแรมต่างก็ตกตะลึง
จางเช่าเจี๋ยวิ่งเข้าไปทักทายหวงเหวินหล่างโดยตรง แต่หวงเหวินหล่างขมวดคิ้ว จำเขาไม่ได้
จางเช่าเจี๋ยกล่าวว่า "ท่านผู้ว่าเมือง ผมเป็นทายาทของตระกูลจาง ครั้งก่อนเคยดื่มกับท่านด้วยนะขอรับ!"
หวงเหวินหล่างทักทายกลับอย่างเย็นชา สีหน้าแฝงแววรำคาญ
จางเช่าเจี๋ยไม่กล้าพูดมาก รีบพาครอบครัวของเฉียวชิวเมิ่งเข้าไปในโรงแรม
"คุณชายจาง ไม่นึกเลยว่าคุณกับผู้ว่าเมืองหวงจะรู้จักกันด้วย!" ผังซิ่วอวิ๋นเห็นจางเช่าเจี๋ยคุยกับหวงเหวินหล่างก็อดอิจฉาไม่ได้
"ฮ่า ๆ อาศัยบุญบารมีพ่อเท่านั้น ไม่ใช่อะไรหรอก" จางเช่าเจี๋ยโบกมือทำท่าไม่ใส่ใจ
ท่าทีของจางเช่าเจี๋ยยิ่งทำให้ผังซิ่วอวิ๋นพึงพอใจ และยิ่งรู้สึกว่าเฉียวกั๋วเทาเลือกคนผิด
หลี่อวิ๋นหว่านพูดเสียงเบาว่า "ผู้ว่าเมืองหวงคงกำลังรอแขกผู้มีเกียรติสักคน ท่านผู้นำใหญ่จากมณฑลกระมัง"
จางเช่าเจี๋ยก็คิดเช่นกัน เพราะมิเช่นนั้นผู้ว่าเมืองหวงคงไม่มีทางมีสีหน้ารำคาญเช่นนี้