"ผ่านสามด่านด้วยระดับ S ทั้งหมด?! เธอแน่ใจนะ?!"
ปลายสายเงียบไปสองวินาที ก่อนจะมีเสียงหร่วนหลิงซานสูดลมหายใจอย่างตกใจดังแว่วมา
"แน่ใจ"
"สวรรค์..."
หร่วนหลิงซานพึมพำ "งั้นฝีมือของเขาต้องน่าสะพรึงขนาดไหนกัน?"
จี้หยุนชางนึกย้อนไปถึงภาพที่จวินเหิงชกกิ้งก่าโลหิตมังกรกระเด็น
ดวงตาคู่นั้นที่ใสดุจธารา แวบผ่านไปด้วยแววตาอันซับซ้อน
"ถ้าฉันประลองกับเขาตัวต่อตัว คงมีโอกาสชนะไม่ถึงสามส่วน"
"สามส่วน?!" เสียงหร่วนหลิงซานดังขึ้นมาทันที
"เธอเป็นถึงพรสวรรค์ระดับจ้าวครองภพเลยนะ! เขาเองก็ระดับจ้าวครองภพเหมือนกันหรือ?"
"น่าจะใช่" จี้หยุนชางตอบเรียบ ๆ
"แต่ถึงจะเป็นระดับจ้าวครองภพ ก็ไม่ควรห่างชั้นกันเกินจริงขนาดนี้"
"พรสวรรค์ของเขา... คงจะน่าสะพรึงยิ่งกว่า 'กระบี่สวรรค์' ของฉันเสียอีก"
"ตอนนี้เขาเลเวลเท่าไหร่แล้ว? อยู่หมู่บ้านมือใหม่ไหน? เราชวนเขาเข้ากิลด์ได้ไหม?"
หร่วนหลิงซานยิงคำถามรัวสามข้อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 130562 เลเวล... น่าจะถึงขีดสุดที่ 10 แล้ว"
จี้หยุนชางหยุดนิดหนึ่ง "ส่วนเรื่องชวนเข้ากิลด์ ฉันถามแล้ว เขาปฏิเสธ"
"ปฏิเสธ?" หร่วนหลิงซานแปลกใจเล็กน้อย
"เขาไม่รู้หรือว่าตระกูลหร่วนกับตระกูลจี้มีฐานะยังไงในเมืองเจียงไห่?"
"เขารู้" จี้หยุนชางน้ำเสียงเรียบ