หลินเจ๋อไม่ได้โกรธ
ตอนนี้ไม่มีอะไรทำให้เขามีอารมณ์รุนแรงได้อีกแล้ว
เขาแค่หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง เปิดแอปธนาคารอินดัสเทรียลแอนด์คอมเมอร์เชียล ใช้ลายนิ้วมือปลดล็อก
บนหน้าจอปรากฏตัวเลขยาวเกินปกติ
หลินเจ๋อยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้โจวลี้ดู
"นับดูสิ"
โจวลี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก้มหัวลงมองหน้าจอโดยไม่รู้ตัว
ตอนแรกเธอแค่กวาดตามองคร่าว ๆ คิดว่าอย่างมากก็แค่ไม่กี่หมื่น
แต่พอเห็นตัวเลขบนนั้นชัด ๆ เธอราวกับถูกสะกดให้แข็งทื่ออยู่กับที่
หลักหน่วย หลักสิบ หลักร้อย หลักพัน หลักหมื่น...
หนึ่งแสน หนึ่งล้าน สิบล้าน ร้อยล้าน พันล้าน
997,410,135.20
เกือบหมื่นล้าน! ยังเป็นยอดเงินในบัญชีเงินฝากปกติ!
สมองของโจวลี้หยุดทำงานทันที
เธอต้อนรับลูกค้าลูกคนรวยในเจียงเฉิงมามาก แต่ต่อให้เป็นพวกหนุ่มรวยเหล่านั้น ยอดเงินสดในบัญชีปกติจะมีสักหลายสิบล้านก็สุดแล้ว
เงินสดหมื่นล้านมันระดับไหน? นี่ต้องเป็นคุณชายใหญ่ของกลุ่มทุนชั้นนำระดับท็อปที่ออกมาสำรวจโลกชัด ๆ!
สีหน้าไม่พอใจบนใบหน้าโจวลี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย ถูกแทนที่ด้วยความประจบประแจงอย่างถึงที่สุด
เธอปรับท่ายืนอย่างรวดเร็ว โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เนินอกตรงคอเสื้อเปิดเผยให้เห็นราง ๆ
"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า! เมื่อกี้เป็นความบกพร่องในการทำงานของฉันเอง ที่จำท่านไม่ได้" น้ำเสียงของโจวลี้หวานหยดย้อย อยากจะแนบตัวไปกับหลินเจ๋อเหลือเกิน "เอสเอฟ 90 และอเวนตาโดร์อยู่ในโชว์รูมวีไอพีด้านในค่ะ เชิญฉันไปด้วยนะคะ"