ในตอนแรก แค่การตรวจตรารอบนอกตามปกติ แต่ทันทีที่ริชาร์ดเห็นหน้าอาคุย ใบหน้าที่ปกติไร้คลื่นอารมณ์ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
ริชาร์ดยกมือขวาขึ้น ทำสัญญาณมือแบบทหาร
จากเงามืดรอบๆ ก็มีเสียงเหล็กกระทบกันใสแจ๋วของการขึ้นลำกล้องดังขึ้นทันที อย่างน้อยก็มีปืนกลมือหกกระบอกเล็งไปที่หัวของอาคุย
"ท่านคะ" ริชาร์ดก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนบังด้านหน้าของหลินเจ๋อไว้ จ้องอาคุยเขม็ง "คนผู้นี้อันตรายอย่างยิ่ง"
อาคุยยืนนิ่งอยู่กับที่
รอบตัวมีคนกี่คน อยู่ตำแหน่งไหน ใช้อาวุธอะไร ข้อมูลทั้งหมดถูกประมวลผลในสมองของเขาโดยอัตโนมัติ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อเจอระดับการรักษาความปลอดภัยแบบนี้ เขามีทางเลือกเดียว คือ หนีภายใต้ความมืด
และก็มีโอกาสสูงมากที่หนีไม่รอด
แต่ตอนนี้ ประสบการณ์จริงในสมองบอกเขาว่า เขาสามารถเชือดคอริชาร์ดได้ก่อนที่ทหารรับจ้างรอบตัวจะยิง แล้วใช้ร่างของริชาร์ดเป็นกำบัง กำจัดมือปืนทั้งหกคนนั้นภายในห้าวินาที
"เก็บไว้" หลินเจ๋อโยนกุญแจรถให้ริชาร์ดอย่างไม่ใส่ใจ "นี่อาคุย คนที่ฉันเพิ่งรับมา ต่อไปให้อยู่ทำงานที่คฤหาสน์"
ริชาร์ดรับกุญแจไว้ สายตาจับจ้องอาคุยอยู่สองสามวินาที
เขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามร้ายแรงที่ชายคนนี้แผ่ออกมา กลิ่นอายทักษะการฆ่าคนที่ไม่ปิดบังแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกอันธพาลข้างถนนทั่วไปจะมีได้
ริชาร์ดลดมือขวาลง เสียงอาวุธในเงามืดรอบด้านก็เงียบหายไปทันที
"ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์หยุนติ่ง" ริชาร์ดโค้งตัวเล็กน้อย