ซุนลี่ซินมองมือตัวเอง นิ้วที่สั่นเทาเมื่อครู่กลับนิ่งสนิทแล้ว
“คุณทำอะไรกับผมกันแน่?” ซุนลี่ซินเงยหน้าขึ้นทันที จ้องหลินเจ๋อตรงหน้า
“ไม่ต้องสนใจว่าฉันทำอะไร แค่รู้ไว้ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะไม่มีทางขายอะไรขาดทุนอีกแล้ว”
หลินเจ๋อหันหลังเดินขึ้นบันได
ซุนลี่ซินรีบตามไป ก้าวเท้าเบากว่าเดิมมาก
ทั้งคู่เดินมาถึงถนนคู่ขนานของสะพานข้ามแม่น้ำเจียงเฉิง
ลัมโบร์กินีกระทิงดุสีดำด้านจอดอยู่ข้างทาง ดึงดูดสายตาผู้คนที่สัญจรไปมาไม่น้อย
หลินเจ๋อดึงประตูรถเปิด
“พรุ่งนี้เช้า ไปจดทะเบียนบริษัทเชลล์ เปิดบัญชีสถาบันให้เรียบร้อย เงินหนึ่งพันล้านจะโอนเข้าบัญชีทั้งหมดก่อนบ่ายสามโมง”
ซุนลี่ซินยืนกลางสายลม มองหลินเจ๋อ “แล้วที่สำหรับเทรดล่ะครับ? ตอนนี้ผมแทบจะจ่ายค่าเช่าห้องใต้ดินที่อยู่ไม่ไหวแล้ว งานการเงินต้องใช้เน็ตไฟเบอร์ระดับท็อป ดีเลย์แม้แต่มิลลิวินาทีเดียว ก็ทำให้เกิดสลิปเพจได้หลายแสนแล้ว”
หลินเจ๋อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดสายหาริชาร์ด
“ครับท่าน” เสียงริชาร์ดดังผ่านบลูทูธในรถ ชัดถ้อยชัดคำ
หลินเจ๋อวางมือทั้งสองบนพวงมาลัย “จัดห้องว่างทางทิศใต้ชั้นสามของคฤหาสน์ให้หน่อย ก่อนค่ำวันนี้ ปรับเป็นห้องเทรดการเงินระดับท็อป”
“ต้องใช้สเปคอะไรบ้างครับท่าน”
หลินเจ๋อหันไปมองซุนลี่ซิน
ซุนลี่ซินรีบพูดต่อด้วยความเร็วสูง พร้อมความคลั่งไคล้ในวิชาชีพ “เวิร์กสเตชันสเปคสูงสุดตั้งแต่หกเครื่องขึ้นไป จอ 4K ไร้ขอบ ถนอมสายตาตั้งแต่สิบสองจอขึ้นไป ต้องลากสายเน็ตองค์กรระดับกิกะบิตแยกสองเส้น พร้อมเครื่องสำรองไฟ UPS”