กระทิงดุตรงเข้าสู่ถนนสายหลัก
หลินเจ๋อใช้สองมือสลับกันหมุนพวงมาลัย
มือที่เคยใช้คีย์บอร์ด ตอนนี้กำพวงมาลัยคาร์บอนไฟเบอร์ รู้สึกถึงพลังที่บอกไม่ถูกซึมอยู่ในข้อนิ้ว
ประสบการณ์การต่อสู้มากมายในหัวหลอมรวมเข้ากับร่างกายจนหมดสิ้น เทคนิคการออกแรงที่ทำให้คนกระเด็นได้สบาย ๆ ในซอกเล็ก ๆ เมื่อครู่ ทำให้เขามีความมั่นใจ
เมื่อมีพลังป้องกันตัวเองได้ ถึงจะนั่งเล่นเกมกับพวกยักษ์ใหญ่ตัวจริงได้โดยไม่ต้องกังวล
กลับถึงโรงแรมจวินเยว่ก็เป็นยามดึกแล้ว
ผู้จัดการห้องโถงยังคงยืนเฝ้าอยู่หน้าลิฟต์อย่างขยันขันแข็ง พอเห็นหลินเจ๋อกลับมา ก็รีบวิ่งเข้าไปกดลิฟต์ให้ทันที
คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เช้าวันรุ่งขึ้นแปดนาฬิกา
หน้าโรงแรมจวินเยว่ โรลส์รอยซ์แฟนทอมทะเบียนเรียงกันเป็นแถวยาวจอดนิ่งอยู่บนลานกว้าง
รถซูเปอร์คาร์สีดำแปดคันต่อกันเป็นขบวน ปิดทางเข้าหลักของโรงแรมไว้มิดชิด
รอบ ๆ มีการกั้นเขตหวงห้าม บอดี้การ์ดกว่ายี่สิบคนใส่สูทดำ ใส่แว่นกันแดด ยืนเรียงกันสองข้าง กั้นคนที่มาดูเรื่องสนุกไว้ด้านนอก
เหล่ามหาเศรษฐีในเจียงเฉิงที่ได้ยินข่าวตอนกลางคืน รีบเร่งมาหาหลินเจ๋อ ตอนนี้แออัดกันอยู่ในพื้นที่พักผ่อนของล็อบบี้
พวกเขาตาแดง กุมนามบัตรและของขวัญไว้ในมือ แต่ไม่มีใครกล้าเสี่ยงข้ามเส้นแม้แต่ก้าวเดียว
เพราะคนที่ยืนรออยู่หน้าลิฟต์ คือ เสิ่นเนี่ยนเวย ประธานกลุ่มบริษัทเซิน
วันนี้เสิ่นเนี่ยนเวยใส่สูทผู้หญิงสีขาวตัดเย็บอย่างประณีต แต่งหน้าอย่างพิถีพิถัน ถือกระเป๋าเอกสารสีดำ
ติ๊ง
ประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออก