เมื่อกลับถึงห้อง พ่อบ้านอู๋ก็ส่งม้วนเอกสารกองหนึ่งมาให้ ในนั้นบันทึกรายละเอียดเหตุการณ์และข้อมูลที่รวบรวมไว้ทั้งหมด
หลังเกิดเรื่อง จวนอ๋องเจิ้นเป่ยทุ่มกำลังคนและแรงกายแรงใจไปสืบค้นอย่างมหาศาล สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากวนหนิงในยามนี้จึงเป็นข้อมูลที่ค่อนข้างครบถ้วนแล้ว
กวนหนิงพลิกอ่านเอกสาร
จวนอ๋องเจิ้นเป่ยมีหน้าที่พิทักษ์ชายแดนเหนือ ซึ่งเป็นเขตติดต่อกับแดนเถื่อน
แดนเถื่อนตั้งอยู่ทางเหนือสุดของแผ่นดิน ดินฟ้าอากาศหนาวเหน็บ แห้งแล้งและป่าเถื่อน ทั้งยังห่างไกลจากดินแดนภาคกลาง มิใช่สถานที่อันเหมาะแก่การอยู่อาศัยของมนุษย์
ทว่าบนผืนแผ่นดินแห่งนี้กลับมีชนเผ่ากลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ พวกเขาป่าเถื่อน ไร้การอบรมสั่งสอน และดุร้ายผิดธรรมดา...สิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขาแตกต่างจากชาวจงหยวนอย่างสิ้นเชิง!
แต่พวกเขากลับคิดรุกรานจงหยวนอยู่เสมอ เพื่อครอบครองผืนดินอุดมสมบูรณ์และสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการดำรงชีวิต
ผ่านมาหลายปี ความคิดที่จะรุกรานของพวกเขาไม่เคยหยุดลง และสร้างความเดือดร้อนให้ชายแดนอย่างหนัก
พวกเขามักลอบข้ามพรมแดนเข้ามาปล้นชิงและสังหารผู้คน จนกลายเป็นเรื่องปกติ
กองทัพเจิ้นเป่ยพิทักษ์ชายแดนเหนือ ทว่าแนวชายแดนทอดยาว จะให้เฝ้าระวังได้ทั่วทุกแห่งย่อมเป็นไปไม่ได้ จึงมีคนฉวยช่องว่างอยู่เสมอ
ครั้งนี้ก็เช่นกัน
ชนเผ่าแดนเถื่อนกลุ่มหนึ่งลอบข้ามพรมแดนเข้ามา ปล้นสะดมเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ยามกวนฉงซานพิทักษ์ชายแดนเหนือ เขาได้ตั้งกฎข้อหนึ่งไว้ว่า หากชาวแดนเถื่อนสังหารชาวต้าคังสิบคน ก็จะกวาดล้างชนเผ่าแดนเถื่อนหนึ่งเผ่า
ครั้งนี้ชาวแดนเถื่อนทำเกินไป พวกเขาสังหารผู้คนในเมืองเล็ก ๆ จนหมด แล้วยังโหดเหี้ยมถึงขั้นนำศีรษะมนุษย์มาก่อเป็นเนินประจาน