เมื่อเปิดกล่องไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะ ทุกคนต่างยืดคอมองเข้าไปข้างใน เห็นระฆังใบเล็กประณีตสองใบวางอยู่
“นี่คือระฆังพุทธหน้าวิหารของวัดหานซาน!”
เจิ้งเสียนเอ่ยขึ้นก่อน
“ระฆังใบนี้ได้รับพุทธพจน์และพลังพุทธะทุกวัน ล้ำค่ายิ่งนัก บิดาข้าเคยบริจาคทองคำหนึ่งตำลึงให้วัดหานซาน จึงได้มาเพียงใบเดียว แต่นี่กลับมีถึงสองใบ!”
“เป็นระฆังพุทธของวัดหานซานจริง ๆ บนระฆังยังมีจารึกด้วย”
อีกคนกล่าวคล้อยตาม ทั้งยังอุทานด้วยความตื่นตะลึง นับว่าเป็นของขวัญชิ้นใหญ่จริง ๆ
องค์จักรพรรดิในปัจจุบันทรงให้ความสำคัญกับพุทธศาสนามากกว่าลัทธิเต๋า อีกทั้งยังเคยเสด็จไปวัดหานซานด้วยพระองค์เอง ผู้คนจึงลอบเรียกวัดหานซานว่าอารามหลวง
สิ่งนี้ยิ่งยกระดับฐานะของวัดหานซาน ทำให้ผู้คนพากันเลื่อมใสศรัทธา
เจิ้งเสียนกำลังจะเอ่ยอะไรต่อ ทว่าอยู่ ๆ ก็ชะงักไป
มอบระฆัง?
มอบความตาย?
เขาพลันนึกขึ้นได้ นี่เป็นคำพ้องเสียงอีกแล้ว!
วันนี้มีคำพ้องเสียงมากเหลือเกิน
เขาหันไปมองคนอื่น ๆ ทุกคนล้วนเงียบงัน ต่างมองกวนหนิงด้วยแววตาซับซ้อน
บรรยากาศที่เคยคึกคักพลันเงียบสงัดลงทันที!
เห็นได้ชัดว่าทุกคนมิใช่คนโง่ ย่อมเข้าใจความหมายนี้
การมอบความตายหมายถึงอะไร?
หมายถึงการจัดงานศพ
คำใบ้นี้ช่างร้ายกาจนัก!
ของขวัญชิ้นนี้ก็ร้ายกาจนัก!
ระฆังมีไว้ขอมา มิใช่มอบให้ นี่เป็นข้อห้ามที่ทุกคนล้วนเข้าใจ
ซื่อจื่อผู้นี้ช่างบังอาจไร้ผู้ใดเทียบเทียม!
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงมองเขาด้วยแววตาซับซ้อน
พลังแค้นมหาศาลสายหนึ่งพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่าง ความรู้สึกของกวนหนิงรุนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
พลังแค้นนี้มาจากเติ้งหมิงจื้อ เมื่อได้รับพลังแค้นสายนี้หนุนเสริม กวนหนิงก็รู้สึกว่าตนแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน