กองทัพเว่ยเริ่มถอยทัพ กวนหนิงย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ ธนูระลอกหนึ่งพุ่งเข้าใส่จากด้านหลัง สังหารทหารไว้ได้ไม่น้อย
เหล่าทหารรักษาเมืองบนกำแพงต่างโห่ร้องยินดี นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เข้าร่วมศึกป้องกันเมือง และสามารถสกัดการบุกของศัตรูได้สำเร็จ นับเป็นการเสริมความมั่นใจให้แก่พวกเขา
ความโหดร้ายที่ได้เผชิญหน้าโดยตรงเช่นนี้ยิ่งช่วยขัดเกลาจิตใจ นับเป็นการเริ่มต้นที่ดี แม้ยามนี้จะยังไม่มีแรงกดดันใด แต่กวนหนิงกลับไม่กล้าผ่อนคลาย
นี่เป็นเพียงการหยั่งเชิงโจมตีเมืองของกองทัพเว่ยเท่านั้น การบุกที่ดุเดือดกว่านี้ยังรออยู่เบื้องหน้า อีกทั้งกวนหนิงรู้ดีว่ากองทัพเว่ยย่อมมิได้มีเพียงห้าหมื่นนายนี้
เพราะหากโจมตีเมืองโดยตรง กำลังพลที่มากกว่าเพียงสองเท่าย่อมไม่มีทางเอาชนะได้
ความคิดหนึ่งแล่นผ่าน
กวนหนิงเอ่ยว่า «จงเติมเสบียงที่ใช้ไปให้ครบ อีกทั้งทิ้งก้อนหินลงไปอุดประตูเมือง ส่วนประตูเมืองทิศใต้ก็ต้องอุดไว้เช่นกัน!»
เมื่อทำเช่นนี้ ศัตรูย่อมต้องสิ้นเปลืองแรงกายแรงใจไม่น้อยหากคิดโจมตีประตูเมือง เขาตัดสินใจแล้วว่าจะยืนหยัดป้องกันเมืองหย่งให้ถึงที่สุด และไม่มีแผนออกไปสู้รบ…
กระทั่งไฟใต้กำแพงเมืองดับมอดลง กองทัพเว่ยก็ชูธงส่งสัญญาณว่าจะส่งคนมาเก็บกวาดสนามรบและเก็บศพ
นี่ถือเป็นข้อตกลงที่รู้กันโดยปริยาย กวนหนิงไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ จึงสั่งห้ามโจมตีหากทหารศัตรูเข้ามาใกล้
กองทัพเว่ยกำลังเก็บกวาดสนามรบ น่าเสียดายเพียงธนูที่ยิงออกไปมากมายล้วนสูญหาย ทว่าเรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้
ศึกแรกจบลงอย่างลวก ๆ เช่นนี้ ดูเหนือความคาดหมายอยู่บ้าง
เรื่องนี้เพียงพอจะชี้ให้เห็นว่ากองทัพเว่ยกำลังรอกำลังหนุน