“หืม?”
กวนหนิงมีสีหน้าฉงน ไม่เพียงไม่คิดร้าย ยังมีของกำนัลพิเศษแถมมาให้อีกหรือ?
“คืออะไร?”
“ท่านไม่ได้ไปปฏิบัติหน้าที่หมุนเวียนที่กรมคลังจนครบแล้วหรือ สถานที่ถัดไปยังไม่ได้กำหนดมิใช่หรือ?”
“ใช่แล้ว เจ้ารู้แม้กระทั่งเรื่องนี้ด้วยหรือ?”
นับจากวันที่เขาหมุนเวียนไปปฏิบัติหน้าที่ในกรมคลัง เวลาก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ทว่าสถานที่ต่อไปที่จะไปกลับยังไม่มีความเคลื่อนไหว
ประการแรกเป็นเพราะเรื่องบัญชีของกรมคลังที่เขาเป็นผู้จุดชนวนขึ้นมา อีกประการหนึ่งคือที่ว่าการกรมต่าง ๆ ล้วนไม่อยากให้เขาไป
แม้แต่ลู่จ้าวหลิง เจ้ากรมคลังที่มีความเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้าง ก็ยังมีท่าทีคลุมเครือ ไม่ต้องพูดถึงผู้อื่นเลย
หลังจากหมุนเวียนไปปฏิบัติหน้าที่ที่กรมคลัง ชื่อเทพแห่งหายนะก็แพร่สะพัดไปทั่วราชสำนัก
น่าหวาดหวั่นจริง ๆ!
ไม่เพียงแต่ขุนนางใหญ่เหล่านั้น แม้แต่ขุนนางคนอื่น ๆ ก็ต่อต้านอย่างหนัก
หากเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำเช่นไร?
อย่างคราวนี้ที่กรมคลังเกิดเรื่อง ก็พัวพันถึงหยวนไว่หลางสองคน และหลางจงอีกหลายคน
ทั้งยังมีเรื่องพวกเศษเดนของฮ่องเต้องค์ก่อนก่อนหน้านี้ บัดนี้ขุนนางในราชสำนักขาดแคลนอย่างหนัก
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่กวนหนิงก่อขึ้นด้วยมือของเขาเอง
บัดนี้เรื่องยังคงยืดเยื้อ ทำให้กวนหนิงเองเริ่มไม่มั่นใจ...
เซวียเหยาเอ่ยขึ้นว่า “กำหนดแล้ว เจ้าคงจะไปกรมโยธา”
“กรมโยธาหรือ?”
กวนหนิงนึกว่าตนจะได้ไปกรมพิธีการ เพราะกรมพิธีการก็เอนเอียงไปทางพรรคตัดอำนาจอ๋องเช่นกัน
ในหกกรมของราชสำนัก กรมอาญาไม่จำเป็นต้องไป กรมคลังก็ไปมาแล้ว ปัญหาของกรมกลาโหมยังไม่จบ แม้แต่เจ้ากรมกลาโหมคนใหม่ก็ยังไม่ได้กำหนดตัว ส่วนกรมขุนนางมีความเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้าง ฉะนั้นสถานที่ที่ไปได้จึงเหลือเพียงกรมพิธีการกับกรมโยธา