“เจ้าสงสัยหรือว่าคนที่หายตัวไปเหล่านั้นล้วนถูกสังหารแล้ว?”
“ถึงจะไม่ใช่ทั้งหมด แต่ก็น่าจะมีอยู่บ้าง”
โม่เซวียนเอ่ยขึ้นว่า “เพราะพวกนางมีลักษณะร่วมกัน อายุระหว่าง 14 ถึง 20 ปี และวันเกิดล้วนกระจุกอยู่ในเทศกาลซานหยวน... เรื่องเหล่านี้ตรงกับผู้ตาย”
“เทศกาลซานหยวนหรือ?”
กวนหนิงขมวดคิ้ว
เทศกาลซานหยวนเป็นเทศกาลตามประเพณี ซึ่งเป็นคำเรียกรวมของเทศกาลซ่างหยวน จงหยวน และเซี่ยหยวน
เทียนกวนจื่อเวยต้าเต้าประทานพร ประสูติวันที่ 15 เดือนหนึ่ง จึงเรียกว่าเทศกาลซ่างหยวน หรือก็คือเทศกาลโคมไฟ
ตี้กวนชิงซวีต้าเต้าอภัยโทษ ประสูติวันที่ 15 เดือนเจ็ด จึงเรียกว่าเทศกาลจงหยวน หรือเรียกอีกอย่างว่า “เทศกาลผี” หรือ “พิธีอวี้หลานเผิน”
สุ่ยกวนต้งอินต้าเต้าคลี่คลายเคราะห์ ประสูติวันที่ 15 เดือนสิบ จึงเรียกว่าเทศกาลเซี่ยหยวน เป็นวันคลี่คลายเคราะห์ของสุ่ยกวนตี้จวินแห่งหยางกู่ ตามคำเรียกขานทั่วไป
แท้จริงแล้วเทศกาลเหล่านี้ล้วนมีต้นกำเนิดจากลัทธิเต๋า
เหตุใดจึงเลือกคนที่เกิดในสามวันดังกล่าว และยังเป็นหญิงสาวทั้งหมดอีก เรื่องนี้เกี่ยวข้องกันอย่างไร?
ความคิดวาบผ่าน กวนหนิงถามว่า “ยืนยันตัวตนของผู้ตายได้แล้วหรือยัง?”
“ยืนยันได้สามคน ล้วนหายตัวไปเมื่อสองปีก่อน”
ช่วงเวลาห่างกันมากเช่นนี้ ทำให้การสืบสวนยากยิ่ง
กวนหนิงถามต่อว่า “ตอนชันสูตรศพ ผู้ตรวจศพพบหรือไม่ว่าพวกนางถูกล่วงเกิน?”
เรื่องนี้สำคัญยิ่ง บางทีอาจใช้ตัดสินแรงจูงใจของฆาตกรได้
ฆาตกรวิปริตบางคนอาจลงมือทำเรื่องเช่นนี้
“ไม่พบ”
โม่เซวียนกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า “พวกนางยังบริสุทธิ์”