หลายวันก่อน ในการประชุมขุนนางครั้งหนึ่ง มีผู้เสนอให้กองทัพเจิ้นเป่ยสับเปลี่ยนที่ตั้งประจำการ เรื่องนี้ผ่านไปหลายวัน ในที่สุดก็ได้ข้อสรุป
สภาอำมาตย์ส่งพระบัญชาอย่างเร่งด่วนไปยังที่ตั้งกองทัพเจิ้นเป่ยในอวิ๋นโจว นับแต่ได้รับคำสั่ง กองทัพเจิ้นเป่ยจะต้องย้ายไปประจำการที่หลงโจว ห้ามมีข้อผิดพลาด
นอกจากนั้น ยังมีพระราชโองการสำคัญอีกฉบับหนึ่ง
ให้กวนหนิง ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องเจิ้นเป่ย เร่งทำสัญญาหมั้นหมายกับองค์หญิงเซวียนหนิงให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว เนื่องจากเจิ้นเป่ยอ๋องประสบเหตุ สถานการณ์จึงพิเศษ ทุกอย่างให้ดำเนินการอย่างเรียบง่าย
นี่หมายความว่าจะต้องทำสัญญาหมั้นหมายให้เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
ยามได้รับข่าว กวนหนิงยังอยู่ในสำนักศึกษาหลวง
ข่าวทั้งสองเรื่องนี้ทำให้เรื่องที่เขาสอบผ่านครบทั้งแปดแขนงถูกกลบไปในทันที
ประเด็นสำคัญอยู่ที่สถานที่ซึ่งกองทัพเจิ้นเป่ยถูกโยกย้ายไป
หลงโจวตั้งอยู่บริเวณชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ของต้าคัง ที่นั่นมีเทือกเขาทอดยาวต่อเนื่องกัน ด้วยสภาพภูมิประเทศอันพิเศษ จึงมีโจรชุกชุม หลงโจวได้ชื่อว่าเป็นเมืองโจร
นี่กำลังส่งกองทัพเจิ้นเป่ยไปปราบโจรหรือ?
อีกทั้งผู้คนจำนวนมากต่างรู้ว่า ขุนนางผู้ปกครองหลงโจวเป็นศิษย์ของใต้เท้าเซวีย ผู้ช่วยอัครมหาเสนาบดีลำดับสองแห่งราชสำนัก กล่าวได้ว่าที่นั่นอยู่ในกำมือพรรคเสวี่ย กองทัพเจิ้นเป่ยไปถึงคงไม่อาจอยู่ได้อย่างราบรื่น...
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์กวนหนิง ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องผู้นี้
“ยินดีกับเจ้าด้วย อีกไม่นานก็จะได้เป็นราชบุตรเขยแล้ว”
ลู่จวิ้นเยี่ยนกล่าวอย่างไม่คิดมากว่า “ได้ยินว่าองค์หญิงเซวียนหนิงแม้จะตรัสไม่ได้ แต่รูปโฉมงดงามไม่น้อย แต่งกับนางก็ดีเหมือนกัน หากต้องแต่งกับองค์หญิงที่เอาแต่พระทัย เกรงว่าจะยุ่งยากไม่น้อย”