ข้อนี้มีความยากอยู่บ้าง ทั้งยังมีหลุมพราง ตามโจทย์แล้ว ครึ่งหนึ่งบวกหนึ่งส่วนสี่บวกหนึ่งส่วนหก เท่ากับสิบเอ็ดส่วนสิบสอง รวมกันแล้วยังไม่ครบหนึ่งทั้งหมด ดังนั้นเมื่อพิจารณาจากเงื่อนไขของโจทย์ ย่อมไม่มีทางทำให้สำเร็จได้
เช่นนี้ก็กลายเป็นทางตัน
เหตุใดกวนหนิงจึงกล่าวว่าข้อนี้น่าสนใจ? เพราะนี่มิใช่เพียงโจทย์วิชาคำนวณ หากยังทดสอบด้วยว่าความคิดของผู้เข้าสอบยืดหยุ่นเพียงใด
กวนหนิงครุ่นคิดพลางเขียนคำตอบลงไป
ยืมแกะจากเพื่อนบ้านมาหนึ่งตัว เช่นนี้แกะทั้งสิบเอ็ดตัวก็จะกลายเป็นสิบสองตัว บุตรชายคนโตของชายชราแบ่งครึ่งหนึ่ง ได้แกะไปหกตัว บุตรชายคนรองแบ่งหนึ่งส่วนสี่ ได้ไปสามตัว ส่วนบุตรชายคนที่สามแบ่งหนึ่งส่วนหก ได้ไปสองตัว รวมกันแล้วพอดีสิบเอ็ดตัว ส่วนตัวที่เกินมาก็นำไปคืนเพื่อนบ้าน เป็นคำตอบที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือข้อสุดท้าย เมื่อตอบเสร็จ กวนหนิงก็ทำข้อสอบทั้งห้าชุดครบทุกข้อ
เขาบิดขี้เกียจ
กวนหนิงเอ่ยว่า “ข้าทำเสร็จแล้ว”
“ทำเสร็จแล้วหรือ?”
เจินจี้ไคชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมเดินมาเก็บข้อสอบ
แสดงได้เหมือนจริงทีเดียว ดูตั้งอกตั้งใจไม่น้อย เวลาผ่านไปนานเพียงใดกัน?
ดูท่าคงทำไม่ได้กระมัง บางทีอาจเว้นว่างไว้ทั้งหมด
เจินจี้ไคเก็บข้อสอบทีละชุด ทว่าจู่ ๆ ก็ชะงักไป เมื่อเห็นว่าบนกระดาษคำตอบมีคำตอบเขียนไว้เต็มหน้า อีกทั้งลายมือยังเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างยิ่ง
“นี่...”
เขาขมวดคิ้ว
“รบกวนผู้ช่วยอาจารย์เจินนำข้อสอบส่งให้ผู้คุมสอบด้วย”
กวนหนิงเตือนขึ้น
การสอบเช่นนี้ประกาศผลในวันเดียวกัน เพราะมีผู้เข้าสอบเพียงคนเดียว
เจินจี้ไคนำข้อสอบไปวางตรงหน้าจูเจี่ยด้วยสีหน้าฉงน
เขามีส่วนร่วมในการออกข้อสอบ ทว่าไม่ได้ทำหน้าที่ตรวจให้คะแนน