เมื่อครู่เขาเพิ่งมีรับสั่งว่ากวนหนิงพลีชีพในแนวหน้า และประกาศให้ราชสำนักเข้าควบคุมกองทัพเจิ้นเป่ย ทว่ายังตรัสไม่ทันจบ ก็มีข่าวด่วนส่งมาว่ากวนหนิงยังไม่ตาย ทั้งยังสร้างความดีความชอบใหญ่หลวง
นี่...ช่างน่าอึดอัดยิ่งนัก
ตำหนักไท่เหอเงียบสงัด ถึงกับได้ยินเสียงเข็มตก บรรยากาศพลันผิดแผกไปไม่น้อย
“นำข่าวด่วน...ขึ้นมา”
จักรพรรดิหลงจิ่งตรัส
ขันทีรีบนำขึ้นถวาย พระองค์ทรงอ่านอย่างตั้งใจยิ่ง
ไม่มีผิดแม้แต่ตัวอักษรเดียว!
สีพระพักตร์ฉายแววประหลาดใจระคนสงสัย
ใช่แล้ว
พระองค์ทรงควบคุมสีพระพักตร์ไม่อยู่
ผู้ใดได้เห็นรายงานศึกฉบับนี้ ย่อมรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง
ข่าวว่ากวนหนิงตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมของศัตรูส่งกลับมาเนิ่นนานแล้ว หลายเดือนผ่านไปไร้ข่าวคราว ทุกคนต่างเชื่อมั่นว่าเขาต้องตายแน่
ใครจะคิดว่าผลกลับพลิกผันถึงเพียงนี้
เขาทำได้อย่างไร เรื่องนั้นกลับไม่สำคัญแล้ว...
ลงนามโดยหยางซู่
ข่าวด่วนฉบับนี้หยางซู่ร่างขึ้นด้วยตนเอง เขาไม่มีทางปลอมแปลง และยิ่งไม่กล้ากล่าวเกินจริงในเรื่องใหญ่เช่นนี้...
แม้ยากจะเชื่อ แต่นี่คือเรื่องจริง!
ไม่มีผู้ใดสังเกตว่าพระหัตถ์ซึ่งซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของจักรพรรดิหลงจิ่งกำราวพระที่นั่งมังกรแน่น แม้แต่พระพักตร์ยังสั่นไหวเล็กน้อย
ถูกตบพระพักตร์อย่างไม่ทันตั้งตัว
บารมีของพระองค์ย่อมเสียหายไปด้วย
ผู้อื่นคงคิดว่า พระองค์ทรงปรารถนาให้กวนหนิงตายยิ่งนัก ถึงได้ร้อนใจอยากได้กองทัพเจิ้นเป่ยขนาดนั้นหรือ?
ใช่แล้ว
สิ่งที่พระองค์มุ่งหมายเป็นหลักก็คือเรื่องหลัง
ดังนั้น เมื่อยังไม่มีข่าวยืนยันแน่ชัด พระองค์จึงทรงประกาศออกไปทันที
กองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของราชวงศ์ต้าคังกลับเป็นกองกำลังส่วนตัว เรื่องนี้พระองค์มิอาจยอมรับได้ จำต้องควบคุมกองทัพอันเกรียงไกรนี้ไว้ในพระหัตถ์