กลวิธีการปกครองของจักรพรรดิหลงจิ่งล้ำลึกยิ่งนัก ทำเช่นนี้ก็สามารถปิดปากผู้คนได้แล้ว ไม่ใช่ว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้า ข้าให้โอกาสแล้ว แต่เจ้าคว้าไว้ไม่ได้เอง
นับแต่เดินทางมาถึงเมืองหลวง เรื่องราวต่าง ๆ ก็ประดังเข้ามา ทำให้ล่าช้าไปช่วงหนึ่ง
หากยังไม่ไปอีก ย่อมถูกผู้คนหยิบยกมาเป็นข้อครหาได้ง่าย
ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ภายนอกมีไม่น้อย ล้วนกล่าวว่ากวนหนิงไร้ใจใฝ่ก้าวหน้า เดิมทีก็ความรู้ไม่ดีอยู่แล้ว ยังไม่ขยันศึกษาอีก จะรับภาระใหญ่หลวงได้อย่างไร?
กวนหนิงกลับหัวเราะเย็นชาไม่หยุด
จักรพรรดิหลงจิ่งกล้าตั้งเงื่อนไข เพราะมั่นใจว่ากวนหนิงทำไม่ได้
นี่คือแผนการที่เปิดเผยให้เห็นกันชัด ๆ!
กวนหนิงจะทำตามเงื่อนไขเหล่านั้นที่เจ้าตั้งไว้ให้ได้ แล้วตลบกลับให้เจ้าตั้งตัวไม่ทัน ดูสิว่าเจ้าจะพูดอะไรได้อีก!
ชาติก่อนกวนหนิงเป็นถึงยอดนักเรียน เรื่องเช่นนี้สำหรับเขาแล้วจะนับเป็นอะไรได้?
หลังตื่นแต่เช้าและชำระล้างร่างกายเสร็จ กวนหนิงก็จัดแต่งกายอย่างพิถีพิถัน ดูสง่างามหล่อเหลาเป็นที่สุด
“ซื่อจื่อช่างหล่อเหลาจริง ๆ เจ้าค่ะ”
สาวใช้เสี่ยวเซียงเอ่ยชมตามเคย
“แน่นอนอยู่แล้ว”
กวนหนิงกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
ถ้าไม่หล่อ แล้วจะทำให้คนอ่านรู้สึกมีส่วนร่วมได้อย่างไร?
เมื่อเตรียมตัวเรียบร้อย กวนหนิงก็ออกเดินทางด้วยรถขับเคลื่อนสี่ล้อของเขา ที่จริงก็คือรถม้าหรูหราซึ่งใช้ม้าสี่ตัวลากนั่นเอง
ก่อนออกเดินทาง จิ่นเยวี่ยยังรู้สึกว่าไม่เหมาะสม เพราะเอิกเกริกเกินไป
แต่กวนหนิงหาได้ใส่ใจไม่ สิ่งที่ต้องการก็คือความเอิกเกริกและความโอหังเช่นนี้
เจ้าจะทำอะไรข้าได้?
สำนักศึกษาหลวงเป็นสถานศึกษาสูงสุดแห่งราชวงศ์ต้าคัง ทำเลที่ตั้งย่อมยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง อยู่ทางใต้ของพระราชวังหลวง ท่ามกลางแมกไม้เขียวขจี สร้างอิงภูเขาและสายน้ำ