ซ่งเฉิงเดาไม่ผิด เป้าหมายของกวนหนิงมิได้มีเพียงกำจัดกำลังพลที่แข็งแกร่งของเขาเท่านั้น แต่ยังหมายตาเสบียงด้วย!
นี่เป็นเสบียงที่เพิ่งขนส่งมาถึง ทั้งยังมีจำนวนไม่น้อย
หลังเสบียงถูกโจมตีครั้งแรก กองทัพเว่ยก็ตกอยู่ในสภาวะลำบาก ภายหลังยังต้องปฏิบัติภารกิจอีก ทำให้เหล่าทหารขุ่นเคืองอย่างยิ่ง
ซ่งเฉิงต้องการพลิกสถานการณ์เช่นนี้ เพื่อกอบกู้บารมีของตนกลับคืนมา
สิ่งที่เขาใช้ประโยชน์ได้ก็คือฐานะของตน
ผู้อื่นขอเสบียงไม่ได้ แต่เขาทำได้ ต่อให้มีความผิดพลาด ขอเพียงเขาออกหน้า ก็ไม่มีผู้ใดเอาผิด
เพราะเขาคือผู้ตรวจการทหารที่ฮ่องเต้ส่งมาโดยเฉพาะ
ดังนั้นซ่งเฉิงจึงเพิ่มปริมาณเสบียงจากชุดแรกอีก
กวนหนิงเองก็ขาดแคลนทั้งเสบียงและสิ่งของจำเป็น
กองกำลังของเขาขยายใหญ่ขึ้นทุกที สิ่งที่ต้องใช้ย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
เขาจึงหมายตาเสบียงชุดนี้!
ระหว่างที่กองทัพของซ่งเฉิงและจี้หู่ถูกกักอยู่ในเมืองซ่างเหลียว ขบวนขนส่งเสบียงก็ถูกโจมตี
มีคนอยู่ไม่ถึง 3,000 คน ผลลัพธ์ย่อมคาดเดาได้!
เสบียงทหารชุดนี้ถูกปล้นไปจนหมด ไม่เหลือแม้แต่น้อย
แต่เรื่องจบลงเพียงเท่านี้หรือ?
หาได้เป็นเช่นนั้นไม่!
หลังการโจมตี ฉีเยว่สั่งให้คนสวมเกราะและอาวุธของทหารเว่ย แล้วนำขบวนมุ่งหน้าไปเมืองผิงอย่างเอิกเกริก
เมืองผิงสมชื่อ ยามนี้เงียบสงบอย่างยิ่ง
ผู้คนไม่รู้เรื่องราวภายนอกแม้แต่น้อย
หลี่ฟาง แม่ทัพผู้รักษาเมือง เฝ้ารออยู่บนกำแพงเมืองมาตลอด
รออะไรหรือ?
ไม่ใช่รอให้ซุ่มโจมตีสำเร็จ หรือคว้าชัยชนะครั้งใหญ่ เรื่องเหล่านั้นหาได้สำคัญไม่