บทที่ 283 ความมุ่งมั่นของอู๋เผิงจู่
ขณะที่กวนหนิงนำทัพใหญ่เข้าสู่หยวนโจว กองทัพเว่ยก็เตรียมเคลื่อนไหวอยู่เช่นกัน
ที่นี่เป็นเมืองเล็กห่างไกล ตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสองลูก จึงซ่อนเร้นจากสายตาผู้คน กำลังหลักของกองทัพเว่ยหลบซ่อนอยู่ ณ ที่แห่งนี้
เมื่อสถานการณ์ศึกพลิกผัน หลังถูกขนาบโจมตีจากทั้งสองด้าน พวกเขาก็ต้องใช้ชีวิตหลบหนีหัวซุกหัวซุน
จากทหารสามแสนนาย บัดนี้เหลือเพียงราวหนึ่งแสนสองหมื่นนาย สูญเสียไปเกินครึ่ง ในจำนวนนี้มีมากกว่าหนึ่งแสนนายที่ถูกกวนหนิงกำจัด ช่วงที่ผ่านมา ยังบาดเจ็บล้มตายอย่างหนักอีกด้วย
กำลังพลที่เหลือก็ลำบากไม่น้อย เพราะเสบียงของพวกเขาถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง
กองทัพอ่อนระโหยโรยแรง ขวัญกำลังใจตกต่ำ เข้าสู่ห้วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดแล้ว
ห้องหนึ่งในเมืองเล็กถูกใช้เป็นที่บัญชาการชั่วคราวของกองทัพเว่ย
เหล่าแม่ทัพกองทัพเว่ยต่างมีสีหน้ากังวล เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ พวกเขาผ่ายผอมลงมาก
“เพิ่งได้รับข่าวว่า มีกองกำลังอีกสองหน่วยขาดการติดต่อและยังไม่กลับมา คงถูกกองทัพศัตรูกวาดล้างไปแล้ว”
แม่ทัพคนหนึ่งกล่าวเสียงขรึม
เสบียงขาดแคลน ทั้งยังถูกล้อมอยู่ในดงข้าศึก สิ่งสำคัญที่สุดคือการหาเสบียง จึงทำได้เพียงส่งกองกำลังออกไปเสาะหา หรือกล่าวอีกอย่างคือออกปล้นชิง
ไม่กล้าส่งคนออกไปจำนวนมาก เพราะเป้าหมายจะใหญ่เกินไป...
ทุกคนเงียบงัน ช่วงที่ผ่านมาเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นหลายครั้งแล้ว
“การบุกของศัตรูผ่อนกำลังลงแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกมันล่วงรู้สถานการณ์ของเรา หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ต่อให้ศัตรูไม่บุกตี พวกเราก็จะแตกสลายกันเอง”
แม่ทัพคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า “ศัตรูตั้งมั่นอยู่แถบหย่งโจว กองทัพขนาดใหญ่ของเราไม่อาจผ่านไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น กำลังรบของกองทัพเราก็ถดถอยลงแล้ว”