เซวียชิ่งซึ่งอยู่ตรงปากประตูชิงเอกสารไปทันที แล้วก้มอ่านอย่างละเอียด สีหน้าของเขายิ่งอ่านก็ยิ่งย่ำแย่
เมื่อเขาอ่านแผ่นหนึ่งจบ เอกสารอีกหลายแผ่นก็ถูกคนอื่นหยิบไป ผู้คนทั่วทั้งโถงต่างส่งต่อกันอ่าน
มีเสียงสูดลมหายใจเฮือกดังขึ้นเป็นระยะ
นี่คือบันทึกความผิดฉบับสมบูรณ์ ความชั่วที่เซวียเจี้ยนจงก่อไว้ทีละเรื่องทีละราวล้วนมีบันทึกอยู่ ชวนให้ตื่นตระหนกยิ่งนัก
“เจี้ยนจงเขา...เคยทำเรื่องพวกนี้จริงหรือ?”
เซวียฟางเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก แม้แต่นางผู้เป็นพี่สาวก็ยังตกตะลึงอยู่บ้าง
ตามบันทึกในนี้ คดีฆาตกรรมที่เกี่ยวข้องทั้งทางตรงและทางอ้อมมีจำนวนเกือบเจ็ดสิบห้าคน น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
“เหลวไหลทั้งเพ”
“ข้าไม่เชื่อว่าเจี้ยนจงจะทำเรื่องพวกนี้ นี่ต้องเป็นกวนหนิงแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายจงเอ๋อร์เป็นแน่”
สตรีร่างอวบผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่”
“ใครกัน? ใครกล้าปล่อยบันทึกความผิดนี้ออกมา?”
เซวียชิ่งตระหนักแล้วว่าเรื่องนี้ร้ายแรงเพียงใด
“แรกเริ่มมีร้านหนังสือเล็ก ๆ แห่งหนึ่งปล่อยออกมา ผู้คนก็พากันแย่งซื้อทันที ข้าจึงรีบส่งคนไปปิดร้าน แต่ไม่นานก็มีร้านหนังสืออีกหลายแห่งทยอยปล่อยออกมา ห้ามอย่างไรก็ห้ามไม่อยู่”
“พวกมันช่างบังอาจนัก”
ใบหน้าของเซวียชิ่งเปลี่ยนจากซีดขาวเป็นม่วงคล้ำ
บันทึกความผิดนี้น่าหวาดหวั่นเกินไป หากแพร่กระจายออกไป...ผลที่ตามมาย่อมมิอาจคาดคิด
“เป็นพรรคเหมย!”
เซวียหวยเหรินกล่าวเสียงขรึม “พรรคเหมยอยู่เบื้องหลัง พวกเขาควบคุมโรงพิมพ์หลายแห่งอยู่ลับ ๆ...”
“แล้วบันทึกความผิดนี่เล่า? รูปแบบเช่นนี้เห็นชัดว่าเป็นของกรมอาญา”
“ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกวนหนิง เขาควบคุมดูแลคดีนี้ มีเพียงในมือเขาเท่านั้นที่มีบันทึกความผิดฉบับสมบูรณ์”