ความระแวดระวังของกวนหนิงพุ่งขึ้นถึงขีดสุดในชั่วพริบตา เขาไม่สนใจสิ่งอื่นใด หันกลับไปยังแถวทหารของตนอย่างรวดเร็ว
ในยามนี้ไม่มีผู้ใดพึ่งพาได้ มีแต่พวกเดียวกันเท่านั้นที่พึ่งพาได้
อีกทั้งที่นี่ยังมีองค์หญิงหย่งหนิงอยู่ด้วย
ยามออกรบภายนอกมักเผชิญอันตรายอยู่เสมอ องค์หญิงหย่งหนิงย่อมรับมือได้ง่ายกว่า ด้วยเหตุนี้ ส่วนใหญ่จึงเป็นบุคลิกของนางที่ปรากฏออกมา
“ท่านอ๋อง”
“ตั้งรับ!”
“ตั้งรับ!”
กวนหนิงตะโกน
ขณะเดียวกัน ฉีเยว่และคนอื่น ๆ ก็ออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว
ราวกับเป็นปฏิกิริยาโดยสัญชาตญาณ ทหารพันนายที่กวนหนิงนำอยู่พลันตอบสนองทันที ทั้งสองฟากต่างชูโล่ขึ้น จัดเป็นแนวตั้งรับ
ระหว่างทางที่ผ่านมา เมื่อมีเวลาว่าง กวนหนิงก็ฝึกพวกเขาเสมอ ให้ยกโล่ตั้งรับทันทีเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน
เขาเองก็หลบอยู่หลังรถม้าอย่างรวดเร็ว
“ฟึ่บ!”
“ฟึ่บ!”
ในเวลาเดียวกัน ลูกธนูจำนวนหนึ่งก็พุ่งมาจากทั้งสองฟาก
“อ๊าก!”
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า
กวนหนิงหลบอยู่ในช่องว่างระหว่างรถม้าสองคัน กองกำลังพันนายของเขาก็อยู่ช่วงกลางขบวน จึงปลอดภัยอย่างยิ่ง
แต่คนทั้งสองฟากกลับไม่มีโชคเช่นนี้!
เมื่อมองผ่านช่องว่างออกไป ก็เห็นผู้คนมากมายถูกลูกธนูของศัตรูปลิดชีพในพริบตา
พวกเขาล้วนเป็นทหารใหม่ เมื่อต้องเผชิญสถานการณ์เช่นนี้อย่างกะทันหันก็ย่อมแตกตื่นได้ง่าย อีกทั้งยังไม่เคยผ่านการฝึก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรรับมืออย่างไร จึงกลายเป็นเป้านิ่งให้สังหาร
คนแล้วคนเล่าล้มลง ความโหดร้ายของสงครามเผยให้เห็นอย่างชัดเจน
กวนหนิงพิงอยู่ข้างรถม้า ลมหายใจหอบถี่ เขาเองก็เพิ่งประสบเหตุการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก