กวนหนิงมิได้ใส่ใจพวกเขามากนัก ปล่อยให้พวกเขากลับไปด้วยความผิดหวัง ในที่สุดกองทัพก็ออกเดินทาง
ทหารหนึ่งพันนายที่เขานำมาด้วยอยู่ในกองทัพใหญ่เช่นกัน เมื่อผ่านประตูเมืองออกไปแล้ว ก็เดินทัพไปตามถนนหลวง
ยามนี้เข้าสู่กลางเดือนสิบแล้ว ใกล้จะย่างเข้าสู่ฤดูหนาว อากาศค่อย ๆ เย็นลง ช่วงเวลานี้มิใช่ฤกษ์ดีที่สุดสำหรับการทำศึก
แต่ก็มีข้อดีอยู่บ้าง เพิ่งเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงเสร็จ เสบียงอาหารจึงอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งฤดูหนาวไม่อาจเพาะปลูกในไร่นาได้ แม้แต่พื้นที่แนวหน้าก็ไม่มีเหตุให้ต้องทำลายท้องนา
ต้าคังตั้งอยู่ทางเหนือของแผ่นดินใหญ่ จากที่กวนหนิงคาดคะเน น่าจะมีภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นและแบบมรสุมเขตอบอุ่น
ฤดูกาลทั้งสี่แตกต่างกันชัดเจน ฤดูหนาวค่อนข้างหนาวเย็น แต่หากมุ่งลงใต้ อากาศคงจะดีขึ้น
การเดินทางครั้งนี้ พวกเขามุ่งลงใต้ไปตลอดทาง
กวนหนิงเคยศึกษาผังแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด ต้าคังตั้งอยู่ทางเหนือสุด รัฐเว่ยอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนรัฐเหลียงอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้
ทั้งสองรัฐเปิดฉากโจมตีจากแนวชายแดนพร้อมกัน ก่อเกิดเป็นสองแนวรบ
กองทัพชุดนี้มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่รัฐเว่ยบุกเข้ามา สนามรบหลักอยู่ที่หวยโจว ซึ่งติดกับชายแดนของทั้งสองรัฐ
เมืองหลวงซ่างจิงตั้งอยู่ใจกลางแคว้น หากเดินทางไปหวยโจวด้วยความเร็วของกองทัพในยามนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาเกือบสามเดือน
เนื่องจากทหารส่วนใหญ่เป็นทหารใหม่ จึงเดินทางโดยสัมภาระเบา เสบียงที่นำติดตัวมามีไม่มาก เพื่อลดภาระ พวกเขาจะแวะเติมเสบียงระหว่างทาง
แนวหน้ากำลังตึงมือ จำเป็นต้องเสริมกำลังคนโดยด่วน
ดังนั้นจึงต้องเร่งเดินทาง
สำหรับทหารใหม่ นี่เป็นทั้งบททดสอบและการฝึกฝน