ผู้นำเป็นชายวัยกลางคน สวมชุดขุนนางขั้นห้า ใบหน้าเหลี่ยมดูเที่ยงตรง ข้างกายเขาคือเติ้งชิว รองเจ้ากรมซ้ายแห่งกรมกลาโหม ด้านหลังยังมีทหารอีกจำนวนไม่น้อย ท่าทางดุดันน่าเกรงขาม
“ข้าคือหลู่หย่ง หลางจงแห่งห้องว่าการกรมกลาโหม”
ชายวัยกลางคนเอ่ยว่า “ห้องทำงานแห่งนี้เกี่ยวข้องกับเอกสารสำคัญยิ่งของกรมกลาโหมหลายฉบับ จึงไม่สะดวกให้ตรวจค้น ขอเชิญทุกท่านออกไปก่อน”
เขากล่าวย้ำอีกครั้ง
“หลางจงว่านถูกสังหารในห้องทำงานแห่งนี้ ที่นี่คือสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมแห่งแรก สิ่งของทุกชิ้นล้วนเป็นพยานหลักฐานสำคัญได้ หากพวกเราออกไปแล้วจะสืบคดีได้อย่างไร?”
หงซวี่ มือปราบแห่งจิงจ้าวฝู่เอ่ยถามอย่างคาดคั้น
นี่คือหลักการพื้นฐานที่สุดในการสืบคดี ทุกคนล้วนเข้าใจดี
“มิใช่ไม่ให้ตรวจค้น แต่ต้องรอให้พวกเราขนย้ายเอกสารสำคัญที่เกี่ยวข้องออกไปก่อนแล้วค่อยตรวจค้น”
“แล้วมันต่างกันตรงไหน?”
โม่เซวียนกล่าวเสียงเย็น “สถานที่เกิดเหตุถูกทำลายจนเป็นเช่นนี้ ยิ่งเพิ่มความยากในการสืบคดี หากยังเคลื่อนย้ายข้าวของกันตามใจ พวกเราจะสืบคดีได้อย่างไร?”
“ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าหลางจงว่านจะถูกสังหาร พวกเรายิ่งกว่าผู้ใดทั้งนั้นที่อยากหาตัวฆาตกรให้พบ”
เติ้งชิวเอ่ยขึ้นในเวลานี้ “แต่เรื่องราวย่อมมีหนักเบา ช่วงนี้ราชสำนักกำลังจัดตั้งกองทัพใหม่ กองคลังอาวุธรับผิดชอบการจัดเตรียมยุทโธปกรณ์ทางทหาร เอกสารสำคัญจำนวนมากอยู่ที่นี่ พวกเราจำต้องตรวจนับสิ่งที่ตกค้างเป็นอันดับแรก”
เขาเป็นถึงรองเจ้ากรมซ้ายแห่งกรมกลาโหม มีฐานะสูงส่ง อีกทั้งเหตุผลนี้ก็ฟังขึ้นไร้ช่องโหว่
แต่กวนหนิงกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
บางทีอีกฝ่ายอาจต้องการปิดบังบางสิ่ง
จากสภาพในที่เกิดเหตุ ชั้นหนังสือนี้ถูกค้นพลิกหลายครั้ง เห็นได้ชัดว่าว่านเจิ้งเย่กำลังตามหาสิ่งใดอยู่