“ท่านวางใจ ทุกอย่างจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”
สวีหลินกล่าวตอบด้วยความนอบน้อม
“เช่นนั้นก็ดี”
แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาเจิ้งอี้ เขายังจำได้ดีว่าวันพระราชทานบรรดาศักดิ์ กวนหนิงกล่าวโจมตีเขาเช่นไร…
“เจ้าจะมีจุดจบเหมือนบิดาของเจ้า”
เขาพึมพำ
เรื่องเหล่านี้กวนหนิงย่อมไม่รู้ เขายังคงจัดสรรกำลังพลอยู่
ภายใต้รูปแบบเช่นนี้ ได้พบผู้มีความสามารถพิเศษไม่น้อยจริง ๆ
ทหาร 1,000 นายถูกแบ่งเป็นกองร้อยย่อยร้อยนาย 10 กอง แต่ละกองแบ่งออกเป็น 10 หมู่ย่อย จากนั้นแต่ละหมู่ยังแบ่งเป็นหน่วยพื้นฐาน หน่วยละ 5 นาย
การกระจายกำลังเป็นกิ่งก้านเช่นนี้ช่วยให้สั่งการและควบคุมได้สะดวกยิ่งขึ้น
แต่ละระดับรับผิดชอบกันเป็นทอด ๆ กวนหนิงเพียงดูแลนายกองร้อยทั้ง 10 นายที่ติดตามเขามาก็พอ
แบ่งตามความถนัดและหน้าที่หลัก มีกองร้อยรบ 7 กอง อีกหนึ่งกองลาดตระเวน หนึ่งกองส่งกำลังบำรุง และอีกหนึ่งกองสำรอง
แม้เล็กกระจ้อยร่อย แต่ก็มีครบทุกสิ่ง
ยังแบ่งเป็นหน่วยพลธนู หน่วยทหารม้า และอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้กวนหนิงจึงขออาวุธยุทโธปกรณ์จากเจิ้งอี้
เมื่อจัดระเบียบเสร็จสิ้น ในที่สุดก็ดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้าง
กวนหนิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
นี่เป็นกองทัพแรกที่เขานำทัพ จึงมีความหมายพิเศษสำหรับเขา
“จะกำหนดตำแหน่งให้พวกเราหรือไม่?”
จิ่นเยวี่ยถามด้วยความอยากรู้
“ได้”
กวนหนิงมองนางกับองค์หญิงหย่งหนิง พลางยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าสองคนเป็นองครักษ์ข้างกายของข้า กลางวันคุ้มกัน กลางคืนก็อยู่ข้างกาย”
“น่าชัง พูดจาเหลวไหลอันใดกัน?”