“คนผู้นี้ถูกตัดสินโทษแล้วหรือ?”
กวนหนิงมีสีหน้าเคร่งขรึม
สื่อหงฟู่เป็นถึงหยวนไว่หลางแห่งกองคลังอาวุธ ขุนนางขั้นห้า เดิมก็ถูกภรรยาสวมเขาอยู่แล้ว ยังถูกชู้รักของนางทุบตีจนตายอีก...ช่างไม่ต่างจากอู่ต้าหลางแห่งต้าคัง
เรื่องนี้ย่อมต้องมีการเอาผิด เกรงว่าหวังเหล่าหวังบ้านข้าง ๆ คงถูกตัดสินประหารชีวิตไปแล้ว
“ยังขอรับ!”
จางเผิงเอ่ยว่า “ตอนนั้นมีคนช่วยประกันตัวเขาออกมา ได้ยินว่าเป็นชู้รักผู้ทรงอิทธิพลของหวังเฉิง ตอนพิจารณาคดีได้เปลี่ยนข้อหาทำร้ายผู้อื่นโดยเจตนาเป็นป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย เขาชำระเงินไถ่โทษแล้วจึงได้รับการปล่อยตัว...”
“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?”
หลายคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ
กวนหนิงเองก็นึกไม่ถึงว่าในยุคนี้จะมีเรื่องเช่นนี้ด้วย
ชาติที่แล้วเขาเคยเห็นข่าวทำนองเดียวกัน สามีกลับบ้านมาโดยไม่ตั้งใจและจับได้ว่าภรรยากำลังร่วมประเวณีกับชายอื่น โทสะพลุ่งพล่านจนลงมือทำร้ายคน
ระหว่างนั้นกลับถูกทำร้ายจนบาดเจ็บหรือถึงตาย ผลคือชู้รักป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย เขาไม่เพียงตายเปล่า กลับยังทำให้ภรรยากับชู้รักได้สมหวัง อีกฝ่ายถือเงินของเขาไปเสวยสุขอย่างสำราญ...
สื่อหงฟู่ก็ประสบเรื่องเช่นนี้
ช่างน่าเวทนา!
ความคิดแล่นผ่าน กวนหนิงถามว่า “หมายความว่าหวังเฉิงยังอยู่หรือ?”
“ขอรับ พวกเราจับตัวเขากลับมาแล้ว”
“จับกลับมาแล้วหรือ?”
กวนหนิงยินดีเป็นอย่างยิ่ง
หน่วยหนึ่งสมกับเป็นกำลังสำคัญของกรมสืบจับ ประสิทธิภาพช่างสูงยิ่ง
“ยามนี้เขาถูกขังอยู่ในคุกของกรมสืบจับ แต่พวกเราขังเขาไว้นานเกินไปไม่ได้ คนผู้นี้มีภูมิหลังอยู่บ้าง อีกทั้งระหว่างสืบสวนยังพบว่า เรื่องนี้มีเหตุบังเอิญอยู่มากจริง ๆ”