หวังตูเฉิงรู้สึกตื่นตะลึงอย่างยิ่ง!
เขาเป็นช่างฝีมือมาแต่เดิม เพราะเข้าใจเรื่องนี้จึงรู้ดีว่าการปรับปรุงดังกล่าวมีประโยชน์มหาศาล!
มันช่วยเพิ่มพลังรบของทหารม้าได้อย่างมาก อีกทั้งยังลดข้อกำหนดด้านทักษะการขี่ม้าลงได้
จะเรียกว่าเป็นการริเริ่มครั้งใหญ่ก็ไม่เกินไป
“ใช่แล้ว”
กวนหนิงถามว่า “ท่านเห็นเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ดี!”
“ดียิ่งนัก!”
หวังตูเฉิงเอ่ยชื่นชมว่า “ไม่คิดเลยว่าซื่อจื่อกวนจะมีพรสวรรค์ด้านเครื่องมือช่างด้วย นับเป็นผู้มีความสามารถรอบด้านโดยแท้!”
ทั้งที่เป็นช่างฝีมือมาแต่เดิม เขากลับเอ่ยถ้อยคำสละสลวยออกมาได้หลายประโยค
“เชิญนั่งก่อน ข้าจะรินชาให้ท่าน”
ท่าทีของเขาพลันเปลี่ยนไปทันที
“แต่ว่า แบบแปลนนี้ไม่ครบถ้วนใช่หรือไม่?”
“ถูกต้อง”
กวนหนิงตอบอย่างเป็นธรรมชาติ
แบบแปลนฉบับสมบูรณ์ เขาจะนำออกมาให้โดยตรงได้อย่างไร
แบบแปลนเหล่านี้มีเพียงบางส่วน จุดสำคัญล้วนถูกปกปิดไว้ รวมถึงวัสดุที่ต้องใช้ในการสร้างด้วย
เมื่อขาดรายละเอียด ย่อมไม่อาจสร้างสิ่งที่เหมาะสมที่สุดออกมาได้
“ไม่ทราบว่าซื่อจื่อกวนมีเงื่อนไขใดหรือ?”
หวังตูเฉิงมองเจตนาของกวนหนิงออก
ในเมื่อพามาถึงที่นี่ ย่อมต้องมีเงื่อนไข
เรื่องนี้ไม่เกินเลยแม้แต่น้อย เขาเข้าใจดีว่าการปรับปรุงนี้มีความสำคัญเพียงใด!
“ท่านช่วยตามใต้เท้าก้วนกับใต้เท้าอ๋าวมาได้หรือไม่?”
ก้วนชิวเป็นเจ้ากรมโยธา
อ๋าวกวงเลี่ยงเป็นรองเจ้ากรมซ้ายแห่งกรมโยธา
กวนหนิงต้องการให้ผู้มีอำนาจทั้งสามมาพร้อมหน้า
“รอสักครู่”
หวังตูเฉิงมิได้ปฏิเสธ
“ใต้เท้าอ๋าวอยู่ในกรมโยธา ส่วนใต้เท้าก้วนออกไปตรวจดูงานก่อสร้าง ข้าจะให้คนไปตาม”
กล่าวจบ เขาก็เดินออกไป
ไม่นานนัก อ๋าวกวงเลี่ยง รองเจ้ากรมซ้ายก็มาถึง