ความคิดวูบผ่านเข้ามา
เซวียชิ่งรีบเปลี่ยนคำพูดทันที “ใต้เท้าเจ้าเอ่ยได้ถูกต้อง บัญชีของพวกเราตรวจสอบไม่ละเอียดพอ เคราะห์ดีที่มีกวนหนิงช่วยอุดช่องโหว่ จึงสมควรได้รับการประเมินเป็นเลิศ”
“กวนหนิง ข้าเห็นว่าเจ้าไม่ต้องไปหมุนเวียนปฏิบัติหน้าที่ตามกรมอื่นแล้ว อยู่กรมคลังต่อไปเถิด”
เขายังกล่าวติดตลกอย่างเป็นธรรมชาติ
ความเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ทำให้ผู้คนตั้งตัวไม่ทัน ทว่ากลับทำให้กวนหนิงมองเซวียชิ่งสูงขึ้นอีกขั้น
เขาสามารถนั่งในตำแหน่งรองเจ้ากรมคลังได้ ย่อมมิใช่เพราะอาศัยบารมีบิดา
นี่แสดงให้เห็นเช่นกันว่าตนแทงใจดำพวกเขาเข้าแล้ว พวกเขาจึงรีบเปลี่ยนท่าที ไม่ต้องการให้เรื่องยืดเยื้อต่อไป!
เงินหนึ่งล้านกว่าตำลึงนี้ มีที่มาไม่ชัดเจนจริง ๆ...
“พวกเจ้า...”
สีหน้าเซียวฉี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ตามพระราชโองการ การประเมินการหมุนเวียนปฏิบัติหน้าที่ของกวนหนิงให้เจ้ากรม รองเจ้ากรม และขุนนางผู้รับผิดชอบของแต่ละกรมเป็นผู้ตัดสิน ทั้งสองคนนี้ต่างประเมินเขาให้อยู่ในระดับดีเลิศ นั่นหมายความว่าเรื่องได้ข้อยุติแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงอีก!
แต่กลับสวนทางกับจุดประสงค์แรกเริ่มโดยสิ้นเชิง!
ผู้มีสายตาเฉียบแหลมย่อมมองออกว่าพวกเขาตั้งใจขัดขวางกวนหนิง แต่บัดนี้กลับเปลี่ยนท่าที นี่มิใช่ตบหน้าตนเองหรอกหรือ?
แล้วเขาจะนับเป็นอะไร?
จะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร?
เซียวฉี่เป็นองค์ชายผู้กำกับดูแลกรมคลัง เขามีสิทธิ์คัดค้าน!
ขณะที่กำลังจะเอ่ยปาก
เจ้า ลี่เปิ่นก็กล่าวเสียงดังว่า “เรื่องบัญชี ข้าจะกราบทูลฝ่าบาทด้วยตนเอง และจะให้คำชี้แจงแก่ใต้เท้าทุกท่าน หากมีปัญหาใด ล้วนเป็นความผิดของข้าผู้เดียว ข้าจะรับผิดชอบทั้งหมด!”