“ท่านเจ้าอาวาส!”
“ศิษย์พี่!”
“อาจารย์!”
เสียงร้องเรียกดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า ทุกคนต่างมีสีหน้าเหลือเชื่อ
พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่า ผู้ที่ตนเคารพนับถือที่สุดจะเป็นมารร้ายผู้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ เพียงเพื่อแสวงหาความเป็นอมตะ!
พวกเขายอมรับเรื่องนี้ไม่ได้
“พวกเจ้า...ฟังข้าพูดให้จบก่อน”
เต้าซิ่นยกมือส่งสัญญาณ แล้วกล่าวเสียงต่ำว่า “เรื่องนี้เป็นข้าที่สั่งให้พวกเขาทำจริง ๆ สี่ราชันสวรรค์ล้วนเป็นผู้ที่ข้าแต่งตั้ง เมี่ยวเจิน เมี่ยวชิ่ง และถงจี้ล้วนเป็นศิษย์ของข้า พวกเขาเชื่อฟังข้าทุกประการ ถงฝูก็เช่นกัน”
“ขั้นตอนทั้งหมดก็เป็นดังที่ซื่อจื่อกวนกล่าว ใช้ผู้คนที่มาขอคำทำนายเป็นเป้าหมาย จากนั้นให้พวกเขาทั้งสี่จัดการขั้นตอนต่อไป...”
“เรื่องนี้ดำเนินมาหลายปีแล้ว นานวันเข้า แม้แต่ข้าเองก็เริ่มสงสัยว่า การกระทำเช่นนี้ถูกต้องจริงหรือไม่ ข้าคุกเข่าต่อหน้าพระพุทธองค์ทุกวัน หวังให้บาปของตนเบาบางลง”
“ศิษย์พี่!”
เต้าหู้ชะงักงันไปทันที
ที่แท้สิ่งที่เขาคาดเดาก็ถูกต้อง
ศิษย์พี่กำลังสำนึกผิดอยู่จริง ๆ
“เมี่ยวชิ่งรู้สึกว่าตนมีบาป จึงฆ่าตัวตายต่อหน้าพระพุทธองค์ ส่วนถงฝูคงถูกเจ้าฆ่าใช่หรือไม่”
เต้าซิ่นมองไปยังถงจี้
“ถึงเวลาวางมือแล้ว”
“เมื่อรู้ว่าศพแห้งทั้งหกถูกขุดพบโดยไม่คาดคิด ข้าก็ล่วงรู้แล้วว่าวันนี้จะมาถึง ข้าเตรียมใจไว้แล้ว”
เต้าซิ่นหันไปมองกวนหนิง
“ขอบใจเจ้า ที่ช่วยให้ข้าพ้นทุกข์!”
“เจ้า...ทำเรื่องเช่นนี้ ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ไปมากมาย คิดว่าพูดเช่นนี้แล้วจะล้างบาปของตนได้หรือ”