ร้านค้าเฉียนต้าฟู่เกิดเรื่องใหญ่เกี่ยวกับครีมเยวี่ยหัว กวนหนิงเชื่อว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
เมื่อผู้คนรู้ถึงปัญหามากขึ้น ผลกระทบก็จะแผ่ขยายออกไปเรื่อย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่ใช้ครีมเยวี่ยหัวได้ล้วนร่ำรวยหรือมีฐานะสูงส่ง พวกนางจะยอมเลิกราได้อย่างไร?
เรื่องนี้เกี่ยวพันกับหน้าตาโดยตรง
เมื่อใบหน้าของพวกนางมีปัญหา ย่อมต้องบำรุงและฟื้นฟูในยามนี้ แผ่นมาสก์หน้าจึงเกิดขึ้นได้พอดี หากโฆษณาเผยแพร่ออกไปอีกสักหน่อย ย่อมต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่า!
นี่ก็เท่ากับหาเงินได้แล้วมิใช่หรือ?
กวนหนิงมองภาพเหตุการณ์ที่เริ่มควบคุมไม่ได้ เสียงตีฆ้องตีกลองทางฝั่งนั้นหยุดลงแล้ว
ดูเหมือนพระสนมในวังหลังก็ใช้ครีมเยวี่ยหัวกันด้วยกระมัง?
ถึงยามนั้นพวกนางรู้เรื่องเข้า คงยิ่งมีเรื่องสนุกให้ชม!
ทางนี้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น ส่วนจักรพรรดิหลงจิ่งกลับพระราชทานป้ายร้านพ่อค้าคุณธรรมแก่เฉียนต้าฟู่ นี่ต่างหากที่น่าอึดอัดใจที่สุด
กวนหนิงยิ้มพลางจูงจิ่นเยวี่ยออกจากที่นั่นอย่างเงียบเชียบ เขาเปิดโปงเรื่องทั้งหมดแล้ว เรื่องที่เหลือก็ไม่เกี่ยวกับเขาอีก เขาต้องฉวยโอกาสนี้ทำแผ่นมาสก์หน้าออกมาให้เร็วที่สุด...
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขาจากไป เพราะสถานการณ์วุ่นวายเหลือเกิน
องค์หญิงใหญ่มีนิสัยเช่นไร?
ใบหน้าของตนถูกทำลายจนถึงขั้นไร้เครื่องประทินโฉมก็ออกจากเรือนไม่ได้ นางจะยอมเลิกราได้อย่างไร?
“ไปตามเฉียนต้าฟู่มาให้ข้า มิฉะนั้นข้าจะทุบร้านพวกเจ้าให้พัง!”
ยิ่งคิดนางก็ยิ่งโกรธ ยิ่งโกรธก็ยิ่งคิด
ใบหน้าจะทำอย่างไรดี?
นางได้ฟังกวนหนิงกล่าวถึงอันตรายมากมาย ทั้งยังเคยมีอาการเหล่านั้นด้วย
ช่วงนี้ผมร่วง ผมบาง อีกทั้งยังคลื่นไส้จนอยากอาเจียนอยู่บ่อยครั้ง