กวนหนิงกล่าวอย่างหนักแน่นก้องกังวาน ทำให้ทุกคนต่างหน้าถอดสี
ครีมเยวี่ยหัวเป็นของมีพิษจริงๆ หรือ ถึงกับเป็นอันตรายร้ายแรงเพียงนี้?
พวกนางอดเชื่อไปหลายส่วนไม่ได้ เพราะความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้า ผู้ที่ใช้ครีมเยวี่ยหัวมาเป็นเวลานาน ล้วนมีปัญหาบนใบหน้า
หากเป็นเพียงหนึ่งหรือสองคนก็อาจเป็นเรื่องบังเอิญ แต่คนมากมายกลับมีปัญหาเดียวกันพร้อมกัน ย่อมต้องเป็นเรื่องแน่นอน
“ตกลงมันเกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
สีหน้าเซียวเล่อซานเย็นเยียบลง จ้องหลี่เม่าเขม็ง
“ข้า... เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ ครีมเยวี่ยหัวของพวกเราไม่มีทางมีปัญหาเด็ดขาด...”
หลี่เม่าตัวสั่นใจสั่น พูดจาติดขัด
เขาเป็นถึงผู้ดูแลร้านสาขาสำคัญ นับได้ว่าเป็นคนในกลุ่มแกนหลัก เฉียนต้าฟู่เคยบอกเขาว่า หากมีผู้ใดมาถาม ก็ให้บ่ายเบี่ยงไปเสีย
อีกทั้งภายในกลุ่มของพวกเขา เรียกสิ่งนี้ว่าแป้งตะกั่วจริงๆ
ตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ทั้งยังพอรู้เลาๆ ว่าครีมเยวี่ยหัวมีปัญหา ทว่าไม่ได้ใส่ใจ...
“เจ้าพูดเหลวไหลชัดๆ พวกเราเรียกมันว่าครีมเยวี่ยหัวมาตลอด แต่เจ้ากลับบอกว่าเป็นแป้งตะกั่ว ตะกั่วคือสิ่งใด?”
หลี่เม่ารีบโต้กลับ “นี่เป็นเรื่องที่เจ้ากุขึ้นมาเองทั้งนั้น”
ยามร้อนใจ เขาถึงกับลืมฐานะซื่อจื่อของกวนหนิงไปเสียสนิท
หากมีหลักฐานยืนยันจริงๆ ครีมเยวี่ยหัวคงจบสิ้นแน่...
“ใช่แล้ว ตะกั่วคือสิ่งใด?”
เซียวเล่อซานถามอย่างสงสัยเช่นกัน
นางได้ยินเพียงกวนหนิงกล่าวถึงโทษของตะกั่ว แต่กลับไม่รู้ว่าตะกั่วคืออะไร
นี่เป็นเรื่องที่นางไม่เคยรู้มาก่อน
“กุเรื่องเหลวไหล เกือบหลอกพวกเราได้แล้ว”
หูเทียนเพิ่งได้สติ รีบเอ่ยขึ้นทันที
แน่นอนว่าเขาต้องปกป้องเฉียนต้าฟู่