บ่าวหนุ่มที่จู่ ๆ ก็โผล่เข้ามาทำลายบรรยากาศสนทนาอันครึกครื้น สีหน้าของเฉียนต้าฟู่พลันเย็นชา
วันนี้เป็นวันมงคลอย่างยิ่ง ป้ายที่ฝ่าบาทพระราชทานให้พ่อค้าคุณธรรมกำลังถูกชูสูงแห่ไปตามถนนด้านนอก อีกไม่นานเมื่อกลับมาก็จะนำไปแขวนไว้เหนือประตูจวน
เจ้ากลับมาพูดกับข้าว่าแย่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นอย่างนั้นหรือ?
นี่เจ้ากำลังหาที่ตายอยู่หรือ?
ช่างอัปมงคลยิ่งนัก!
"คนมา! ไล่มันออกไปให้ข้า!"
เฉียนต้าฟู่ตวาดด้วยความโกรธ "ช่างไร้กฎเกณฑ์สิ้นดี"
"นายท่าน เกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ขอรับ"
บ่าวหนุ่มกล่าวอย่างลนลาน "ร้านของพวกเราที่ตลาดตะวันออกเกิดปัญหากับครีมเยวี่ยหัว บัดนี้องค์หญิงใหญ่กับคุณหนูตระกูลร่ำรวยอีกหลายคนกำลังเอะอะโวยวาย บอกว่าจะทุบร้านของพวกเรา นายท่านโปรดไปดูเถิดขอรับ!"
"อะไรนะ?"
เฉียนต้าฟู่ซึ่งกำลังเดือดดาลชะงักงันไปเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาแล้วถามว่า "ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
บ่าวหนุ่มรีบอธิบาย
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเล่าต้นสายปลายเหตุได้ชัดเจน
"นี่..."
หูว่านถงและคนอื่น ๆ ต่างตื่นตระหนกจนหน้าถอดสี
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก
ถึงกับทำให้องค์หญิงใหญ่กริ้ว ใครบ้างไม่รู้ว่านางมีนิสัยเช่นไร?
สีหน้าของเฉียนต้าฟู่แปรเปลี่ยนไปมา
เกิดปัญหาขึ้นจริง ๆ หรือ?
"เรื่องนี้เป็นฝีมือกวนหนิงหรือ?"
หูว่านถงกล่าวด้วยโทสะ "เจ้าตัวผลาญสมบัตินั่นมีเจตนาร้ายชัด ๆ เขาต้องอาศัยองค์หญิงใหญ่มาเล่นงานเจ้าแน่ รีบไปอธิบายให้กระจ่างเถิด ฝ่าบาทยังพระราชทานป้ายให้เจ้า ย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน"
เฉียนต้าฟู่ราวกับไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด
"เจ้าพูดมาตามตรง ครีมเยวี่ยหัวของเจ้ามีปัญหาหรือไม่?"
เซวียชิ่งเดินเข้ามาในยามนั้น
เขาฟังบ่าวหนุ่มเล่าแล้วก็จับพิรุธได้ จากคำบอกเล่านั้น เห็นได้ชัดว่าเรื่องส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ