เมื่อถูกถามเช่นนี้ สีหน้าขององค์หญิงใหญ่ก็ผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด ถึงกับเผยแววตื่นตระหนกออกมา
กวนหนิงมั่นใจแล้วว่าต้องมีปัญหา
เขาเอ่ยว่า “ปัญหาของท่านเอง ท่านย่อมรู้ดีที่สุด หากจัดการเสียแต่เนิ่น ๆ บางทีอาจยังแก้ไขได้ มิฉะนั้นเรื่องจะร้ายแรงจริง ๆ...”
“จริงหรือ?”
องค์หญิงใหญ่ดูร้อนใจขึ้นมาไม่น้อย
คนรอบข้างต่างสงสัย ดูท่าแล้วสิ่งที่กวนหนิงกล่าวคงเป็นความจริง
“หากองค์หญิงใหญ่ไม่รังเกียจ ข้าช่วยตรวจดูให้ได้”
กวนหนิงกล่าวว่า “แต่ต้องเช็ดเครื่องสำอางบนใบหน้าออกให้สะอาดเสียก่อน จึงจะเห็นสภาพผิวเดิมได้ชัดเจน”
“แต่ว่า...”
องค์หญิงใหญ่ลังเลอยู่บ้าง
“ไม่เป็นไร เช็ดออกเพียงเล็กน้อยก็พอ”
กวนหนิงฉวยโอกาสกล่าว
เขาต้องการเปิดโปงความจริงของครีมเยวี่ยหัว จะกล่าวหาลอย ๆ ไม่ได้ จำเป็นต้องมีหลักฐานที่จับต้องได้
องค์หญิงใหญ่เป็นผู้สนับสนุนครีมเยวี่ยหัวอย่างแข็งขัน และยังช่วยให้ชื่อเสียงของมันเลื่องลือไปทั่ว
หากลูกค้าผู้ภักดีเช่นนี้กลับเกิดปัญหาขึ้นมา ย่อมมีน้ำหนักน่าเชื่อถือยิ่งกว่า อีกทั้งยังทำลายชื่อเสียงของครีมเยวี่ยหัวได้จริง ๆ
“เข้าไปด้านในกันเถิด?”
“ได้”
องค์หญิงใหญ่ไม่ลังเลอีกต่อไป ที่สำคัญคือกวนหนิงพูดถูก
เมื่อคนรอบข้างได้ยิน ต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ ดูเหมือนเรื่องจะพลิกผันแล้วหรือ?
“องค์หญิงใหญ่...”
หลี่เม่านึกไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้
“ไปเอาน้ำมาสักอ่าง แล้วก็ผ้าสักผืน”
กวนหนิงสั่งหลี่เม่า
“ข้า...”
หลี่เม่ามีสีหน้างุนงง
“ไปเอามา”
องค์หญิงใหญ่เอ่ยปากแล้ว หลี่เม่าจึงจำต้องทำตาม
เมื่อเข้าไปในร้าน กวนหนิงให้นางนั่งลง จากนั้นใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดแก้มซ้ายของนางออกเพียงส่วนหนึ่ง เครื่องสำอางถูกเช็ดออก เผยให้เห็นผิวเดิม