“สงครามกองโจรหรือ?”
ทุกคนต่างมีสีหน้าฉงน เห็นได้ชัดว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน
กวนหนิงเริ่มอธิบาย
“สงครามกองโจรนั้น หลักสำคัญคือศัตรูรุกเราถอย ศัตรูตั้งมั่นเรารบกวน ศัตรูอ่อนล้าเราจู่โจม ศัตรูถอยเราตามไล่ บั่นทอนและกำจัดกำลังศัตรู พร้อมรักษากำลังของตนให้พัฒนาได้ต่อไป แบ่งกำลังออกไปปลุกระดมชาวบ้าน แล้วรวบรวมกำลังรับมือศัตรู ใช้การจู่โจมเป็นกลยุทธ์หลัก โจมตีโดยไม่ให้ศัตรูทันตั้งตัว รักษาความริเริ่มและความยืดหยุ่นไว้ให้มากที่สุด มุ่งดำเนินการกองโจรอย่างมีแผนและเตรียมพร้อม...”
เมื่อได้ฟัง ดวงตาของทุกคนก็พลันเป็นประกาย
รูปแบบการรบเช่นนี้เหมาะกับสถานการณ์ในยามนี้ของพวกเขาอย่างยิ่ง
กวนหนิงเอ่ยว่า “กำลังทหารของเรามีไม่พอจะปะทะกับกองทัพศัตรูซึ่งหน้า จึงต้องใช้กลยุทธ์เช่นนี้ เพื่อลดความสูญเสีย”
“กองทัพเว่ยยกทัพเข้ารุกรานครั้งใหญ่ สร้างความเสียหายแก่หวยโจวอย่างหนัก จนมีผู้พลัดถิ่นไม่น้อย คนเหล่านี้คือกำลังที่เราต้องการชักชวนให้เข้าร่วม เพื่อขยายกองกำลังให้แข็งแกร่งขึ้น ค่ายพักชั่วคราวเช่นที่นี่ เราต้องตั้งให้มากเข้าไว้ เราไม่มีกองกำลังหลัก ทุกกองล้วนเป็นกำลังหลักของเรา คนของเราต้องกระจายตัวออกไป ยามศึกเป็นทหาร ยามสงบเป็นชาวบ้าน วิธีนี้จะทำให้ศัตรูตายใจ...”
เขาอธิบายไปส่วนหนึ่ง ให้ทุกคนเข้าใจและซึมซับกลยุทธ์รูปแบบใหม่ได้
“วิธีนี้ดีจริง เราสร้างกำลังของเราเอง หากสู้ได้ก็สู้ หากสู้ไม่ได้ก็ถอย หากยังไม่ได้อีกก็หลบซ่อน ย่อมหาโอกาสได้สักวัน!”
ฉีเยว่มีสีหน้ายินดี