กวนหนิงผู้มาจากยุคปัจจุบันมิใช่คนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนอย่างแท้จริง เขาได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมในชาติก่อนอย่างลึกซึ้ง
อย่างเช่น วลีที่ว่า โอรสสวรรค์พิทักษ์ประตูแคว้น ราชันสิ้นชีพเพื่อแผ่นดิน และชาตินี้ไร้ความเสียใจที่ได้เกิดในแผ่นดินจีน ชาติหน้าขอเกิดในตระกูลปลูกดอกไม้
ทั้งหมดนี้ล้วนสะท้อนถึงคุณธรรมอันยิ่งใหญ่
ในใจเขามีคุณธรรมอันยิ่งใหญ่!
ตามความทรงจำ แดนเถื่อนเป็นภัยร้ายแรงยิ่ง พวกเขาคือชนเผ่าเร่ร่อนป่าเถื่อน รู้จักแต่ฆ่า เผา และปล้นชิง หากข้ามพรมแดนเข้ามา ย่อมกลายเป็นหายนะ
ไม่รู้ว่าจะมีราษฎรผู้บริสุทธิ์อีกกี่คนต้องประสบเคราะห์กรรม และมีกี่ครอบครัวต้องแตกสลาย...
นี่เป็นสิ่งที่กวนหนิงไม่อยากเห็น
คำสั่งฝึกข้อแรกของกองทัพเจิ้นเป่ยคือ ยอมตายเพื่อสกัดศัตรู!
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาก็ยึดถือเช่นนี้มาโดยตลอด บัดนี้กองทัพเจิ้นเป่ยถูกโยกย้ายไปแล้ว แต่จะปล่อยชายแดนให้ไร้การป้องกันมิได้...
เมื่อมีความคิดเช่นนี้ กวนหนิงก็สลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งปวง แล้วเริ่มวางแผน
กองทัพประจำท้องถิ่นของราชวงศ์ต้าคังแบ่งตามขนาดออกเป็น 6 ระดับ ได้แก่ ระดับ 10,000 นาย 30,000 นาย 50,000 นาย 100,000 นาย 300,000 นาย และ 500,000 นาย
ระดับเหล่านี้บ่งบอกจำนวนกำลังพล โดยพิจารณาจากสถานการณ์การศึกจริงของแต่ละพื้นที่
อย่างกองทัพเจิ้นเป่ยก็มีกำลังพล 300,000 นาย
ส่วนกองทัพอันเป่ยที่เพิ่งจัดตั้งขึ้น จะเข้ามาแทนที่กองทัพเจิ้นเป่ยเพื่อพิทักษ์แดนเหนือ
กวนหนิงเขียนตัวอักษรหลายคำลงบนกระดาษทันที...ระดับสูงสุด 500,000 นาย
ขีดความสามารถของกองทัพมิอาจตัดสินเหมารวมกันได้ จำนวนกำลังพลเท่ากันมิได้หมายความว่าความสามารถในการรบจะเท่าเทียมกัน
กองทัพเจิ้นเป่ยคือกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของราชวงศ์ต้าคัง เรื่องนี้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วกัน