จางเจิ้งเห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่ากวนหนิงจะตรงไปตรงมาเช่นนี้ ทว่าไม่นานก็เผยแววชื่นชมออกมา
“จากนี้มอบให้เจ้าแล้ว หวังว่าเจ้าจะทำผลงานได้”
จางเจิ้งกล่าวแล้วลุกขึ้นจากไป
โม่เซวียนหยิบม้วนสำนวนกองหนึ่งจากชั้นด้านหลังมาวางบนโต๊ะ
“นี่คือสำนวน เจ้าอ่านที่นี่เถิด”
ต้องเริ่มทำงานเร็วเพียงนี้เชียวหรือ?
กวนหนิงไม่ได้คิดอะไรมาก เริ่มอ่านสำนวน ทว่าสีหน้าก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
“เดรัจฉานชัด ๆ!”
สิ่งที่บันทึกไว้ในสำนวนนี้ล้วนเป็นความชั่วที่เซวียเจี้ยนจงก่อไว้ แม้แต่กวนหนิงซึ่งมีจิตใจหนักแน่นก็ยังอดเดือดดาลไม่ได้
เซวียเจี้ยนจงอาศัยชาติตระกูลก่อกรรมทำชั่ว ในสำนวนบันทึกว่า เพียงลักพาตัวหญิงชาวบ้านไปข่มเหงก็มีมากกว่าสี่สิบคนแล้ว หลายคนถึงแก่ความตาย บางคนถูกฆ่าระบายโทสะเพราะขัดขืนอย่างหนัก
พวกพ้องของเขาก่อเรื่องเช่นนี้เป็นนิจ ทั้งยังถือเป็นความสำราญ
นอกจากนี้ เซวียเจี้ยนจงยังกลั่นแกล้งสวี่ฮว๋า นักศึกษาสำนักศึกษาหลวงมาเป็นเวลานาน
สวี่ฮว๋าเกิดในครอบครัวสามัญ อาศัยความพยายามของตนจนได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง ศึกษาอยู่ในสำนักสี่ประตู เพียงเพราะครั้งหนึ่งบังเอิญพบเซวียเจี้ยนจงแล้วไม่ได้ทักทาย จึงตกเป็นเป้าหมายของอีกฝ่าย
หลังจากนั้นเขาก็ถูกทุบตีต่อหน้าผู้คนหลายครั้ง เสื้อผ้าถูกฉีกจนหมด จากนั้นคนในพวกของเซวียเจี้ยนจงก็ผลัดกันเหยียดหยาม ใช้เขาเป็นเครื่องสนุกสนาน เรื่องเช่นนี้ยืดเยื้อนานถึงหนึ่งปี
ครอบครัวสวี่ฮว๋าเห็นว่าอีกฝ่ายมีชาติตระกูลสูงส่ง จึงยอมอดกลั้นหลายครั้ง ผลกลับยิ่งทำให้เซวียเจี้ยนจงได้ใจ ภายหลังพวกเขาไปฟ้องร้องถึงสำนักศึกษาหลวง แต่ปราชญ์ผู้ดูแลการศึกษา จูเจี่ย กลับปัดเรื่องทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ถึงขั้นที่มารดาของสวี่ฮว๋ายังถูกเหยียดหยามจนตาย