ผู้อำนวยการหอสมุดยิ้มบาง ๆ “เธอกล้าไม่น้อยเลยนะ”
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายถาม เขาก็ไม่ได้ปิดบังอะไร
“ความแม่นยำต้องได้อย่างน้อย 75% ส่วนค่าตอบแทนจะกำหนดตามความแม่นยำของเธอ แต่ปกติพนักงานใหม่เริ่มต้นที่ 1 หยวนต่อ 1,000 ตัวอักษร”
1 หยวนต่อ 1,000 ตัวอักษรเหรอ?
เฉียนตัวตัวดีใจขึ้นมาในใจ สูงกว่าที่เธอคาดไว้เสียอีก
เธอรีบเร่งฟางฮวนสี่ “พี่ฮวนสี่ รบกวนเอากระดาษกับปากกาให้หนูหน่อยค่ะ”
ท่าทางกระตือรือร้นของเด็กสาวทำให้ฟางฮวนสี่อดหัวเราะไม่ได้ เธอรีบส่งกระดาษเปล่ากับปากกาที่เพิ่งหาเจอให้
“ตั้งใจแปลล่ะ”
“ได้เลย!”
เฉียนตัวตัวมองไปรอบ ๆ เห็นเก้าอี้ว่างอยู่ข้าง ๆ ตัวหนึ่ง จึงไม่เกรงใจทั้งสองคน รีบวิ่งไปยกมาแล้วนั่งลงตรงข้ามผู้อำนวยการหอสมุด
เธอกางหนังสือ วางราบลงบนโต๊ะสีแดง ก้มหน้าเริ่มแปล
ผู้อำนวยการหอสมุดเลิกคิ้วเล็กน้อย รู้สึกชื่นชอบท่าทางเปิดเผยเป็นธรรมชาติของเฉียนตัวตัวขึ้นมา อีกทั้งยังเกิดความสงสัยในตัวเธออยู่บ้าง
แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายตั้งใจแปล เขาก็ไม่ได้ส่งเสียงรบกวน เพียงก้มหน้าทำงานที่ค้างไว้ต่อไปเงียบ ๆ
ฟางฮวนสี่กลัวว่าการยืนอยู่ข้าง ๆ จะทำให้เฉียนตัวตัวประหม่า จึงเดินหลบไปอีกด้านอย่างใส่ใจ
ชั่วขณะนั้น ทั้งห้องมีเพียงเสียงลมหายใจ เสียงพลิกหน้าหนังสือ และเสียงปากกาขีดเขียนบนกระดาษแผ่ว ๆ นอกนั้นก็เหลือเพียงเสียงนาฬิกาเดินติ๊กต่อก
“หนูแปลเสร็จแล้วค่ะ” เฉียนตัวตัววางปากกาลงแล้วบอก
ผู้อำนวยการหอสมุดเงยหน้าจากเอกสารด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย มองนาฬิกาบนผนังฝั่งตรงข้าม “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
ฟางฮวนสี่เองก็ตกใจ “เพิ่งผ่านไปแค่ 10 นาทีเองนะ”
เธอกลัวว่าเด็กสาวจะใจร้อนเพราะอยากเอาชนะ จึงเตือนด้วยความหวังดี
“จะตรวจทานอีกสักรอบไหม? ขอแค่แปลเสร็จภายใน 20 นาทีก็พอ ทางเราดูแค่ความแม่นยำ ยิ่งแม่นยำ โอกาสได้รับคัดเลือกก็ยิ่งสูง เงินเดือนก็ยิ่งดี”