เพื่อรั้งเฉียนตัวตัวไว้ ผู้อำนวยการห้องสมุดจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
“ภาษาอังกฤษกับภาษาเยอรมัน ค่าจ้างคำละ 2 เหมา แต่นี่เป็นแค่ราคาเริ่มต้น”
“หมายความว่ายังไงคะ?”
ฟางฮวนสี่อธิบายว่า “นักแปลของเราแบ่งเป็นระดับเริ่มต้น ระดับกลาง และระดับสูง
เมื่อระดับเริ่มต้นทำงานแปลครบ 300 งาน ก็เลื่อนเป็นระดับกลางได้ นักแปลระดับกลางได้ค่าจ้างคำละ 3-4 หยวน
ส่วนนักแปลระดับกลางเมื่อทำงานแปลครบ 600 งาน ก็เลื่อนเป็นระดับสูงได้ นักแปลระดับสูงได้ค่าจ้างคำละ 5-6 หยวน”
เฉียนตัวตัวเข้าใจแล้ว
นี่ก็เหมือนตอนที่เธอสอบใบรับรองในชาติก่อน สอบระดับหนึ่งเสร็จก็สอบระดับสองต่อสินะ?
“ได้ค่ะ ฉันมีคำถามอีกข้อ”
“ถามมาได้เลย”
“นักแปลชั่วคราวต้องเข้างานประจำไหมคะ?”
“ไม่ต้อง ขอแค่ส่งงานแปลให้ทันกำหนดเวลาที่ระบุไว้ในงานก็พอ
อีกอย่าง ตอนรับงานต้องวางเงินประกัน 5 หยวน
แน่นอนว่าเราไม่ได้จะยึดเงินก้อนนี้ไว้ ขอแค่ตอนส่งงาน หนังสือที่ยืมไปยังอยู่ในสภาพดี เราก็คืนเงินให้”
หลังฟางฮวนสี่พูดจบ เธอก็เสริมว่า “อีกอย่าง งานแปลที่ส่งมาควรเขียนให้อ่านง่าย กระดาษต้องสะอาด และไม่ควรมีรอยขีดฆ่าแก้ไขมากเกินไป
เพราะงั้นฉันแนะนำให้คัดเนื้อหาที่แปลเสร็จแล้วอีกครั้ง”
เฉียนตัวตัวพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เข้าใจแล้วค่ะ”