จวงเยี่ยนเหอนอนนิ่งอยู่บนเตียง
เฉียนตัวตัวอยากพยุงเขาขึ้นไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายหนักยิ่งกว่าหมูตายเสียอีก
เธอออกแรงอยู่พักใหญ่ นอกจากตัวเองจะเหนื่อยจนเหงื่อท่วมแล้ว จวงเยี่ยนเหอก็ยังนอนอยู่ที่เดิม
เฉียนตัวตัวลุกขึ้นยืนอย่างฉุนเฉียว เอามือเท้าเอวแล้วพูดว่า
“นี่คุณ! ตอนจะเปลี่ยนเหล้าของฉันเป็นน้ำเปล่ารู้จักทำ แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง ทำไมถึงซื่อตรงขนาดนี้ล่ะ?”
หลังจากต่อว่าเขาแล้ว เฉียนตัวตัวก็ได้แต่ถอนใจ เธอหยิบผ้าขี้ริ้วมาเช็ดหน้าเช็ดมือให้จวงเยี่ยนเหอ แล้วถอดรองเท้าให้เขา
“เหม็นชะมัด!”
เฉียนตัวตัวพองแก้ม “ไม่คิดเลยว่าคุณที่ดูเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน จะมีเท้าเหม็นขนาดนี้!”
นี่มันเหมือนที่คนในอินเทอร์เน็ตพูดกันก่อนหน้านี้หรือเปล่านะ ว่าต่อให้ผู้หญิงสวยแค่ไหนก็ต้องถ่ายอุจจาระ?
เฉียนตัวตัวส่ายหน้า จัดท่าให้เขานอนบนเตียง จากนั้นก็ปีนขึ้นไปดูนอกหน้าต่างอีกครั้ง เห็นคนข้างนอกกำลังทำความสะอาดกันอยู่
ตัวจิ๋วในใจเฉียนตัวตัวลังเลอยู่หลายวินาที
ตัวจิ๋วชุดดำเท้าเอว “เฉียนตัวตัว เธอเพิ่งแต่งเข้าบ้านมาเป็นสะใภ้ใหม่ จะขี้เกียจได้ยังไง? นี่เป็นโอกาสดีที่จะแสดงฝีมือนะ ยังไม่รีบออกไปทำความสะอาดอีก!”