“พี่ฮวนสี่!”
ฟางฮวนสี่กำลังนั่งจัดข้อมูลอยู่ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ พอได้ยินเสียงคุ้นหูก็เงยหน้าขึ้นมอง รอยยิ้มพลันปรากฏบนใบหน้า
“มาส่งภารกิจเหรอ?”
เฉียนตัวตัวพยักหน้า เดินเข้ามาหาเธออย่างนุ่มนวล “ใช่ค่ะ แล้วก็จะรับภารกิจอีก 1 งานด้วย”
ทุกครั้งที่เฉียนตัวตัวทำภารกิจสำเร็จ ฟางฮวนสี่ในฐานะคนแนะนำก็จะได้รับส่วนแบ่งค่าตอบแทนตามสัดส่วน เธอย่อมอยากให้เฉียนตัวตัวทำภารกิจได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เธอลุกขึ้นทันที “ไปสิ พี่พาไปรับภารกิจ”
ทั้งสองเพิ่งเดินออกจากโถงด้านหน้าของห้องสมุด ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินสวนมา เธอไว้ผมทรงนักเรียนและสวมแว่นกรอบดำ
หญิงคนนั้นกวาดตามองเฉียนตัวตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ
เฉียนตัวตัวขมวดคิ้ว หยุดเดิน “คุณกำลังหัวเราะเยาะฉันอยู่เหรอ?”
หญิงคนนั้นกลอกตา “ไม่อย่างนั้นจะให้หัวเราะใครล่ะ?”
“ถ้าฉันจำไม่ผิด นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เราเจอกันนะ?”
หญิงคนนั้นกอดอก “ฉันอยากหัวเราะเธอก็หัวเราะ จะเจอกันกี่ครั้งแล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย?”
“ขอโทษเดี๋ยวนี้!” ดวงตาทรงดอกท้อของเฉียนตัวตัวสุกใสขึ้นด้วยความโกรธ ราวกับหยกที่ผ่านการชะล้าง
หญิงคนนั้นชี้ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ “เธอให้ฉันขอโทษเธอเหรอ?”