"โจวไข่" เฉิงเลี่ยไม่สนใจกู้เซียวอีกต่อไป หันไปเริ่มจัดการตั้งแคมป์
"เอาผ้าใบแบบ A ออกมา ในความเร็วลมขนาดนี้ เต็นท์ระบบสูบลมไฟฟ้าตั้งไม่ได้ ต้องใช้โครงเหล็กกลไกแบบใช้มือ"
"ได้เลย!" โจวไข่รีบสะพายเป้ยักษ์ลงจากหลังทันที
กู้เซียวเม้มปาก จำใจลากถุงเต็นท์ออกมาจากกระเป๋า
เขากับหลินเมี่ยนอยู่กลุ่มเดียวกัน สองคนมองกองโครงเหล็กซับซ้อนกับผ้ากันลมตาค้าง
"นี่มันของพังอะไรกันเนี่ย?" กู้เซียวถีบโครงเหล็กอย่างหงุดหงิด "เต็นท์ทหารสมัยนี้ไม่ใช่กดปุ่มเดียวก็กางได้แล้วเหรอ? ทำไมต้องใช้ของโบราณแบบนี้ด้วย?"
"เพราะอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะทำงานผิดพลาดในพื้นที่สนามแม่เหล็กแรงสูงและอุณหภูมิเย็นจัด"
น้ำเสียงของเฉิงเลี่ยดังขึ้นอย่างสงบ
เขาร่วมมือกับโจวไข่กางผ้ากันลมแล้ว
เฉิงเลี่ยลงมืออย่างรวดเร็ว นิ้วมือลอดผ่านรูอย่างคล่องแคล่ว แล้วเสียบโครงเหล็กเข้ากับจุดเชื่อมต่อได้อย่างแม่นยำ
การเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ไม่มีการเคลื่อนไหวที่เกินความจำเป็นแม้แต่นิดเดียว
ปมเชือกทุกปมผูกอย่างมืออาชีพมาก ทั้งทนทานต่อแรงลมกระโชก และแก้ได้ในวินาทีเดียวเมื่อต้องอพยพ
"โจวไข่ หลักปักเอียง 45 องศา เอาหินทับให้แน่น" เฉิงเลี่ยสั่งพร้อมกับยกผ้ากันลมหนาๆ ขึ้นด้วยมือเดียว โชว์พละกำลังเหวี่ยงไปตามกระแสลม ปิดคลุมโครงเหล็กได้ในพริบตา
"เข้าใจ!" โจวไข่ฮึดสู้เต็มที่ เงื้อพลั่วทหารฟาดหลักปักลงไปในดินแข็ง
ไม่ถึงห้านาที ที่หลบภัยกันลมมาตรฐานก็ตั้งเสร็จสมบูรณ์