ประตูรถเปิดออก ชายหนุ่มสกุลฮั่วที่เคยซื้อโสมของเธอในตลาดมืดก้าวลงจากรถ เขายิ้มพลางพยักหน้าให้เธอ “บังเอิญจัง เราเจอกันอีกแล้ว”
“บังเอิญเหรอ? พวกคุณไม่ได้ตั้งใจตามฉันมาหรอกหรือ?”
หลี่ชิงเหอยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม พลางเหลือบมองชายหนุ่ม “อยากซื้อโสมอีกต้นที่ฉันมีอยู่หรือไง?”
ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ด้านหลังชายหนุ่มร้องถามอย่างประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไง?”
หลี่ชิงเหอกวาดตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองชายหนุ่มสกุลฮั่ว “คุณฮั่ว ตลาดมืดมีการหักส่วนแบ่ง ราคาที่คุณเสนอมาก็ถือว่ายุติธรรม ฉันไม่มีอะไรจะพูด แต่ที่นี่ไม่มีการหักส่วนแบ่ง คุณคิดจะให้เท่าไร?”
“คุณชาย เธอว่า 3,000 น้อยไป งั้นเราเสนอ 4,000 ดีไหมครับ?” ผู้ช่วยกระซิบ
คุณฮั่วขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วปรายตามองเขา ตอนแรกเขาเสนอราคาโสมสองต้นรวม 8,000 แต่เธอกลับหิ้วตะกร้าจะเดินหนี ถ้าเสนอ 4,000…
คงโดนเธอค้อนเอาแน่
คุณฮั่วมองหลี่ชิงเหอ อ้าปากคิดจะหยั่งเชิงดูก่อน ใครจะรู้ว่าหลี่ชิงเหอเหมือนอ่านความคิดเขาออก เธอยิ้มบาง ๆ “คุณฮั่ว ฉันมีเวลาไม่มาก ถ้าคุณจะมาต่อรองราคากับฉันเหมือนที่อื่นก็ไม่ต้องแล้ว พูดกันตามตรง โสมของฉันไม่กลัวขายไม่ออก”
“นี่คุณ ท่าทีแบบนี้หมายความว่ายังไง? พวกเราจ่ายเงินซื้อของ จะเทียบราคาหลายร้านแล้วคุยกันเรื่องราคาไม่ได้หรือไง?” ผู้ช่วยไม่ชอบท่าทีของหลี่ชิงเหอ เขาแค่นหัวเราะเบา ๆ
หลี่ชิงเหอพยักหน้า “ได้สิ เชิญตามสบาย ลาก่อน”
เธอสะพายตะกร้าขึ้นหลัง ก้าวไปทางเฉียงด้านหน้า ตั้งใจเดินอ้อมพวกเขาสองคนไปขึ้นรถแท็กซี่แล้วจากไป
“นี่…”
ผู้ช่วยยื่นมือคว้าตะกร้าแล้วกระชากอย่างแรง
หลี่ชิงเหอถูกดึงจนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว