หลังเสี่ยวอู่คว้าชัยติดกันถึงแปดนัดในเวทีประลองเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จักชื่อ ฝ่ายหลางเวย์ต่างก็ตาค้างหน้าแข็งไปทั้งกอง!
ตั้งแต่ต้น ตอนที่เซียวจ้านชนะติดต่อกันแปดนัด พวกเขายังหัวเราะเยาะได้อยู่ เพราะนั่นมันลูกน้องสนิทของเฉินวั่นหลี่นี่!
พอหลี่หงไหลลงสังเวียน ต่อกรกับอวี้เฟยได้อย่างสูสีพอ ๆ กัน พวกเขาก็ยังฝังความหวังไว้ได้อีกนิด ว่าไม่ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้เลย
แม้กระทั่งเมื่อถังเหยียนหรานลงสังเวียนแล้วสยายศึกติดกันถึงสิบเอ็ดนัด พวกเขายังปลอบใจตัวเองได้ว่า นั่นน่ะเป็นผู้หญิงของเฉินวั่นหลี่ ที่ได้ตัวหนอนกู่อันน่าสะพรึงมาให้ ใครจะรู้ว่าเธอฝึกมาทางไหนที่เล่นไม่ซื่อ!
แต่ตอนนี้ เสี่ยวอู่ที่ไม่มีชื่อเสียง แถมแต่ก่อนยังติดอันดับในหน่วยรบพิเศษเทียนหลงเวย์แทบไม่ได้เลย กลับทำลายความฝันส่วนท้ายของพวกเขาจนหมดสิ้น!
"มันเลวร้ายเกินเหตุ!"
"ฉันดูออกแล้ว ความสามารถการต่อสู้จริงของพวกนั้นล้วนเกินกว่าขอบเขตบำเพ็ญของตัวเอง ปฏิกิริยาตอบโต้ในการต่อสู้เหมือนคนที่ถูกหลอมด้วยแรงกดดันระหว่างชีวิตกับความตายมาตลอด!"
"เมื่อกี้ถ้าไม่ใช่เฉินวั่นหลี่สงสารเมีย ฉันสงสัยว่าถังเหยียนหรานยังตีได้อีกสามคน เพราะเธอยังไม่ได้เอาเครื่องรางออกมาเลยนี่นา!"
"ไม่เข้าใจจริง ๆ แต่สะเทือนใจมาก!"
"ทุกคนก็รู้ว่าคนมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้สูง สู้ข้ามขั้นได้ ในขอบเขตเดียวกันต่อหนึ่งรับหลายได้ แต่คนที่เฉินวั่นหลี่ฝึกสอนมา แทบทุกคนทำได้อย่างนี้หมด ฉันยังไม่ยอมรับ! หรือว่าเฉินวั่นหลี่ให้กินยาเม็ดเพิ่มพลังชั่วคราวอะไรสักอย่าง?"
"ก็เป็นไปได้ไม่น้อย! เฉินวั่นหลี่ตัวเองก็เป็นปรมาจารย์ยาเม็ด บางที..."
"ครั้งนี้เราเสียหน้าจนหมดเกลี้ยงจริง ๆ แล้ว จากวันนี้ไป กองทหารหลางเวย์ก็จะกลายเป็นตัวตลกของทั้งสามเหล่าทัพเสียแล้ว!"
กลุ่มคนกำลังวิเคราะห์สถานการณ์กับสาเหตุ กำลังขุ่นเคืองในใจอยู่ ก็มีบ้างที่แอบแลบตามองไปทางหลินชวนโดยไม่ตั้งใจ หรือตั้งใจก็สุดแล้วแต่