ใบหน้าของฮั่นเจิ้งเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ เขาเพิ่งเดินทางกลับมาจากทะเลกุยหมิง แม้ไม่ได้พูดตรง ๆ เรื่องสิ่งที่ประสบมา แต่ก็บอกไปแล้วว่าเฉินวั่นหลี่นั้นเอาการเพียงไหน
ต่อมาข่าวที่เฉินวั่นหลี่บุกไปถล่มประเทศรัสเซีย เขาได้ฟังทีหลัง แต่สำนักซ่อนผีย่อมรู้เรื่องเป็นอย่างดี
รวมถึงเรื่องกุยอวี่จื่อที่ออกไปเอาคืนกับเฉินวั่นหลี่ ก็เสียทั้งชีวิตไปครึ่งหนึ่ง
ทุกอย่างนี้ย่อมพิสูจน์ว่าเฉินวั่นหลี่เอาการเพียงใด
เผชิญศัตรูเช่นนี้ สำนักซ่อนผีจะเพิ่มความขัดแย้งให้รุนแรงขึ้นไปทำไม?
ยะโสต่อให้เฉินวั่นหลี่กับกุนลุนมีความบาดหมางลึก หาทางถ่วงเวลาไว้ แล้วคอยดูสถานการณ์ มันไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดหรือ?
ทว่าต้วนฉงกลับยิ้มเหยิ่มพูดว่า "เฉินวั่นหลี่ปากใหญ่ว่าจะถล่มสำนักซ่อนผีให้ราบคาบในวันสองเดือนสอง?
งั้นเราก็ให้มันติดคุกอยู่ที่ศึกประลองทหารวันนั้นสิ ดีที่สุดก็ให้มันสะดุดล้มใหญ่ ๆ เสียหน้าราบคาบ!
กรณีแย่ที่สุด ก็คงไม่พ้นมันเหยียบเข้ามาถึงสำนักซ่อนผีอย่างวันนี้ งั้นก็ให้มหาอาคมแสนผีกำจัดมันซะ!"
"......" มุมปากของฮั่นเจิ้งกระตุก
แม้การประเมินว่าเรื่องหนึ่งทำได้หรือไม่ จะยึดเกณฑ์ว่ากรณีแย่สุดรับได้หรือเปล่าเป็นมาตรฐาน!
แต่เกณฑ์นี้ไม่ใช่เอามาใช้แบบนี้สิครับ!
ต้วนฉงเอ๋ย ต้วนฉง ความเย่อหยิ่งของเจ้ากำลังจะทำให้คนทั้งสำนักต้องตายหมด!
"ทำไมไม่ให้หลินชวนลงมือเอง?" ฮั่นเจิ้งเงียบไปครู่หนึ่งจึงถาม
"หลินชวนนั่นสมองทึบ ยังไม่ทันได้เป็นเทพสงคราม ก็เริ่มมีภาระของเทพสงครามแล้ว! กลัววันหน้าคนอื่นรู้เรื่องวางยาแล้วจะกล่าวโทษ ไอ้โง่ชะมัด อนาคตยังไม่มีเลย ยังไปห่วงภาพลักษณ์อีก......"