เมื่อเห็นถังหลิงอวี่ไล่ตามมา หญิงชาญฉลองยักษิณากลับไม่เปลี่ยนสีหน้า เธอยิ้มเบา ๆ ว่า "หนูเป็นเมียของเฉินวั่นหลี่สินะ? งดงามเสียจนแม้ฉันยังใจเต้นแทน!"
ถังหลิงอวี่ขมวดคิ้วงามชิดกัน ชกพลังออกไปทันที แต่ในวินาทีนั้นเอง ทัศนียภาพรอบด้านเปลี่ยนพลิก หินเคลื่อนต้นไม้ย้าย ราวกับกาลอวกาศหมุนกลับในพริบตา ชายคนดำกระโดดปรนเปลี่ยนทิศแล้วหายสิ้นร่องรอย
เสียงหัวเราะระริกระรื้นดังขึ้นข้างหู "คิคิ ฉันจะไปตามหาเฉินวั่นหลี่แล้วนะ! ไม่รู้หลังโดนวิชาทารกห้าจิตหนึ่งใจกับพิษเทียนตี้เบอร์ 1 แล้ว ท่านปรมาจารย์เฉินจะยังคงหยิ่งผยางเช่นเดิมหรือไม่! ส่วนเจ้า ก็เล่นกับหน่วยนินจาดำสี่สิบเก้าของฉันไปพลาง ๆ ก่อน!"
"เฮ้ย! แม่ชักจะบอกแล้วว่าเด็กเหมี่ยวนั่นไม่น่าไว้วางใจ!" ถังหลิงอวี่ได้ยินถึงพิษเทียนตี้เบอร์ 1 ก็ไม่อาจรักสติเยือกเย็นดังเดิม
เธอมีความรู้พอสมควรเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีชั้นสูงในตลาดมืดระดับสูงอยู่แล้ว
โดยเฉพาะพิษเทียนตี้เบอร์ 1 นั้น เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ครั้งอดีตงูยักษ์แปดหัวยามาตะไม่เคยเลิกอวดต่อหน้าเหล่าหัวหน้างูเลย ว่าตระกูลยาสึดะแห่งญี่ปุ่นนำพิษที่งูยามาตะขับออกมา ผสมกับสารพิษประสาทจากเทคโนโลยีสมัยใหม่ จนสังเคราะห์เป็นยาพิษชนิดหนึ่งที่น่าสะพรึง
พิษชนิดนี้ไม่มีสีไม่มีกลิ่น จะทำให้ผู้โดนเกิดอาการชาและภาพหลอน แม้แต่ผู้เหนือธรรมชาติยังได้รับอิทธิพลจากพิษนี้
เมื่อรวมกับฝีมือสร้างภาพหลอนอันเลิศของฮิงะ ทานุกิที่ออกจากปากมิยาโมโตะ ยูกิฉะแล้ว คราวนี้เฉินวั่นหลี่คงมีหนักหนาสาหัส
แต่ปัญหาตรงหน้าของเธอเองก็ไม่เล็ก สถานที่นี้ชัดเจนว่าเป็นม่านเวทย์หนึ่ง นินจาสี่สิบเก้าคนจะประสานม่านเวทย์เพื่อปล่อยหมัดสังหาร