"ภารกิจเจ้าจบแล้ว เรื่องของเจ้าก็ไปจัดการเถอะ!" เฉินวั่นหลี่โบกมือให้พ้น
แต่เด็กสาวกลับเดินตรงไปยังขอบน้ำพุร้อน แล้วนั่งกระแทกลงบนขอบบ่อ "ขืนเดินกลับไปแบบนี้ไม่ได้หรอก จะดูเสียหลักเสียธรรมเนียมของสำนักพระโพธิสัตว์!"
เฉินวั่นหลี่ขำขันจนไม่รู้จะว่าอะไร "คนสำนักพระโพธิสัตว์ของพวกเจ้ากันแน่ยังมีหลักธรรมเนียมอีกเชียว?"
"แน่ซิ พี่ก่านก็จัดการคนเก่งอยู่หรอก!" เด็กสาวว่า
เฉินวั่นหลี่รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย ทำไมสาวน้อยตัวดีนี่ถึงเปลี่ยนคำเรียกซูหว่านไปมาแบบนี้?
โดยทั่วไปคำเรียกขานในสำนักแบบนี้ควรตายตัวมาก แต่เขามาที่นี่เพื่อตามหาประตูมหาสมุทรผีนรก ไม่อยากสร้างเรื่องยุ่งยากเพิ่ม
ถ้ามหาสมุทรผีนรกเป็นจริงทางเข้าที่เชื่อมต่อกับผนึก ที่แห่งนี้ต้องมีพลังปีศาจเงามืดปนอยู่ แม้เพียงเศษเสี้ยวเดียว ก็หนีพ้นการรับรู้ของเฉินวั่นหลี่ไม่ได้
แต่เฉินวั่นหลี่เดินสำรวจรอบน้ำพุร้อนอยู่ครึ่งค่อน ก็ไม่สัมผัสได้ถึงพลังปีศาจเงามืดแม้เสี้ยวเดียว
เฉินวั่นหลี่คิดอยู่ครู่ แล้วเก็บโทรศัพท์และของติดตัวทั้งหมดเข้าแหวนมิติก่อนกระโดดลู่ลงไปในน้ำพุร้อน
ด้วยฝีมือระดับปัจจุบันของเขา แม้อยู่ใต้น้ำก็ยังมองเห็นได้อย่างแจ่มชัดทั้งสองตา ญาณหยั่งรู้ยังทำหน้าที่เสมอเรดาร์ สำรวจได้รอบด้านใต้น้ำพุร้อน
ทว่าเมื่อจมลงไปแล้ว เขาตรวจดูอย่างพิศวงอยู่นาน นอกจากทางน้ำแคบ ๆ ที่ดูเหมือนจะไหลมาจากกลางภูเขาแล้ว ก็ไม่มีสิ่งผิดปกติใด ๆ
พื้นก้นบ่อดูเหมือนหินก้อนยักษ์ ไม่รู้ต้องเปิดทางอย่างไร และไม่มีพลังปีศาจเงามืดแม้เสี้ยวเดียว
เฉินวั่นหลี่ลองออกแรงผลักหินยักษ์ใต้บ่อ ก็ไม่ขยับแม้นิด