แต่ในจังหวะเช่นนี้ ความคิดของสาวๆ ที่อยู่ในที่นี้ต่างมุ่งไปที่การประลองทหาร จึงไม่มีใครใส่ใจคำพูดของอูซือเปิ่น
ซูวั่นขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร แต่ผู้หญิงที่คุณเกวียนอยู่กลับพูดไม่สุภาพขึ้นว่า
"พูดไส้อะไรของแก! ฉันเป็นแม่เฒ่าของแกตั้งแต่เมื่อไหร่!"
"......" อูซือเปิ่นหน้าเฒ่ามืดครึ้ม "ไม่ได้หมายถึงเจ้า เจ้าเป็นแค่ผู้รับใช้คุณเกวียน มาแซงพูดอะไรล่ะ?"
"ใครคือผู้รับใช้คุณเกวียน! แก...แกพูดให้ชัดๆ หน่อยสิ...ทำไมลูกน้องที่ฝีมือเฉินวั่นหลี่นี่ ถึงได้หน้าด้านและหลงตัวเองเหมือนเจ้านายกันทั้งนั้นเลย!"
คำพูดนี้ทำให้สายตาของทุกคนในที่หันมาจับจ้องที่ซูวั่น ราวกับจะถามว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่เบื้องหลังนี้เป็นใครมาจากไหน
น้ำเสียงที่เธอพูดถึงเฉินวั่นหลี่ ชัดเจนว่าคุ้นเคยจนแทรกความสนิทสนมออกมา!
ต้องรู้ไว้ว่าชื่อสามตัวอักษรว่าเฉินวั่นหลี่ในวันนี้ ก็คือตัวจริงของเทพสังหาร ใครทั่วไปที่กล่าวถึงไม่เกรงกลัวปนความเคารพบูชาบ้าง!
จะมีสักกี่คนที่ทำแบบเธอได้ พูดถึงแบบมีสามส่วนคือการบ่นง้อ
ซูวั่นถอนหายใจแล้วพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "ซีเกอ อย่าพูดมั่ว ทักทายทุกคนสักที!"
หวังซีเกอทำปากยื่นแล้วชกมืออย่างใหญ่โต "หวังซีเกอ หวังแห่งตระกูลหวังแห่งไท่หยวน!"
ทุกคนในที่ต่างแสดงความสงสัยออกมาทางสีหน้า
ไม่เคยได้ยินว่าเฉินวั่นหลี่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหวังแห่งไท่หยวนเลยนี่นา!
ถังหลิงอวี่กลับรู้ตัวทัน ยกคิ้วขึ้นว่า "หวังโหยวชื่อคือพี่ชายแกงั้นเหรอ? คราวก่อนสองคนแกดูจะแอบแอบซ่อนซ่อนอยู่หน้าเขาเสวี่ยอู่ แล้วถูกฉันไล่ตีหนีไง ใช่คู่นั้นไหม?"